Blog

  • Het maankasteel

    Het is het einde van het jaar en de wintertijd is net begonnen. De eerste avond dat het om vijf uur donker is en de kou overheerst. De winterjassen van Pim en Samantha worden uit de kast gehaald en opgehangen want ze willen samen een wandelingetje maken. Het is nét een dag geleden dat Pim en Samantha hun nieuwe vrijstaande huis af hebben gekregen en alles gezellig is ingericht. De kaarsjes branden en beiden kijken door het raam. Daar in de verte valt beiden al die tijd al wat op. Het kasteel, daar in de verte op die heuvel ziet er prachtig uit, maar als de maan schijnt is het een prachtige plek om te zien. Het effect van het maanlicht op het kasteel en hoe het lijkt alsof het prachtig oude gebouw glinstert. Pim en Samantha besluiten om vanavond eens een kijkje te gaan nemen tijdens een wandeling en zodra het eten op is en de afwas is gedaan besluiten de twee om hand in hand richting het kasteel te gaan. Eenmaal gearriveerd zien ze hoe prachtig het kasteel is van dichtbij en hoe mooi het met de gracht is met de ganzen die eromheen zwemmen.

    Beiden willen meer van het kasteel zien en ze hebben geluk. De ophaalbrug is naar beneden en ze lopen eroverheen. Dan kijken ze wat om zich heen. Het lijkt verlaten te zijn en de bewoners van het kleine knusse stadje hebben Pim en Samantha gewaarschuwd. Vroeger, in de middeleeuwen schijnt het kasteel altijd de gezelligste en meest romantische plek te zijn geweest maar nadat er iets vreselijks was gebeurd is het al jaren verlaten en alleen nog maar gebruikt als schuilplaats in de eerste en tweede wereldoorlog. Dat houdt de twee niet tegen en ze lopen toch verder. De toegangspoort is wel twintig meter hoog en hij staat op een kier. Samen lopen Pim en Samantha naar binnen en wat ze daar zien daar schrikken ze toch wel van. Hoe kan zo ‘n mooie romantische plek er zo verlaten bijstaan? Overal hangen kandelaarlampen maar hoe lang hebben deze al niet meer gebrand? Al een paar honderd jaar misschien… Het lijkt alsof er gisteren nog een feestje is geweest als men bij het kasteel komt. Het ziet er om het kasteel erg netjes uit en de tuin is prachtig.

    Het is pikdonker en Pim pakt zijn zaklamp. Samantha pakt Pim stevig vast omdat ze bang is. Ook Pim voelt zich niet helemaal op zijn gemak maar omdat ze allebei zo ontzettend nieuwsgierig zijn lopen ze door… Het hele stadje houdt een geheim bij zich lijkt het wel en de twee willen weten waarom! Het is zo stil binnenin het kasteel dat je een speld zou kunnen horen vallen. Zelfs de wind is niet hoorbaar en terwijl Pim naar voren schijnt en af en toe om zich heen schijnt zien beiden dat het er ook van binnen vrij schoon uitziet. Dat is toch niet te verwachten met een kasteel dat al zo lang niet meer wordt bewoond of gebruikt. Dan komen ze bij de ontvangsthal. De kroonluchters zijn al prachtig mooi als Pim er met de zaklamp op schijnt en dan ziet Samantha opeens iets waarvan ze behoorlijk van schrikt… ‘Ik zag in een flits een gezicht bij de keukendeur die openstond en toen zag ik een gedaante weglopen’ Pim schijnt met de lamp om zich heen en beiden zien niets meer. ‘Zal het dan echt spoken?’ zegt Pim. Stotterend antwoordt Samantha bevestigend en samen lopen ze toch maar verder.

    Dan komen ze bij de grote huiskamer en Samantha doet voorzichtig de deur van deze kamer open. De deur kraakt enorm en het gekraak klinkt door het hele kasteel. Dan hoort Pim voetstappen en die lijken in de buurt van de huiskamer op te houden. Samen kijken ze richting de plek waar de voetstappen vandaan komen maar er is niets. Dan lopen ze verder en bekijken de pracht van de huiskamer. Ze hebben nog nooit zo ‘n prachtig ingerichte huiskamer gezien en terwijl ze verderlopen door de grote huiskamer komen ze bij een trap. Een mooie houten trap. Ze besluiten om er naartoe te lopen en de trap op te gaan. Al krakend lopen de twee naar boven en daar komen ze aan in een hele grote hal, zeg maar een grote overloop. Ook hier is het muisstil, werkelijk geen briesje te horen! Dan houden Samantha en Pim elkaar vast en kijken ze om zich heen. Er hangen prachtige schilderijen aan de muur en opeens… Er klinkt een enorm gebonk alsof er beneden iets valt en ze rennen de trap af om te kijken. Dan struikelt Samantha van de trap maar gelukkig vangt Pim haar op. Daar liggen ze dan op elkaar…

    Terwijl Samantha met haar prachtige lichaam op Pim ligt en haar buik de zijne voelt kunnen beiden het niet laten om even van dat moment te genieten. Ze kussen elkaar en ‘bedankt voor het opvangen’ is wat Samantha zegt. Dan helpt Samantha Pim overeind en gaan ze kijken wat er aan de hand is. Er is een grote vaas op de grond gevallen maar hoe kan dat?! Ze waren immers boven om verder te onderzoeken. Dan schijnt Pim wat in het rond en plots slaat de grote poort dicht… Met een harde knal is de grote deur dichtgeslagen en nu lijken beiden opgesloten te zitten. Er is geen beweging in de poort te krijgen en een klink lijkt er ook niet op te zitten van binnenuit. Ze gaan kijken of ze op een andere manier kunnen ontsnappen uit het kasteel maar nergens lijkt een uitgang te zijn. Dat is misschien wel heel vreemd voor een kasteel. Samantha en Pim kijken overal rond maar het kasteel lijkt beiden te hebben opgegeten! Ze kijken bij het raam boven de poort en daar kijken ze boven het landschap en het prachtige stadje. Even genieten ze van het fantastische uitzicht maar dan lijkt het geluid van een kettingzaag in de buurt te komen…

    Van angst beslaan beiden zich en weten niet waar ze zich moeten verstoppen. Achter dat kastje of in de grote kast? Wat als ‘het’ het slot er opzet en ze er niet meer uit kunnen komen? Dan rennen ze paniekerig rond en weten ze zich te verstoppen achter de enorm grote klok in een zijkamer van de huiskamer. Het geluid lijkt steeds dichterbij te komen en dan staat er opeens iets of iemand in de deuropening van de zijkamer… Samantha en Pim durven bijna geen adem te halen en de gedaante blijft staan terwijl de hij de kettingzaag laat lopen. Dan wordt het opeens stil en loopt ‘het’ weer weg. Opeens schrikken Samantha en Pim zich een ongeluk want de klok begint met zijn heel zware bimbam twaalf uur te slaan! Hun harten lijken vele malen over te slaan en de gedaante lijkt terug te komen… Ze gaan snel terug achter de grote klok en zien het weer in de deuropening staan… De gedaante komt dichterbij en kijkt overal waar hij iets zou kunnen vinden. Dan rennen Samantha en Pim snel weg uit de kamer en proberen ze een uitgang te vinden. Dan rennen ze zonder na te denken een trap af de kelder in en wat ze hier tegenkomen is schrikwekkend. Er zitten allemaal celdeuren en dat duidt op een ouderwetse kerker…

    Ze horen in de verte iemand roepen lijkt het wel. Ze lopen er voorzichtig naartoe en zien daar in een cel iemand zitten met een cape over het hoofd. Dan doet de persoon de cape af en staan Samantha en Pim oog in oog met een gevangene lijkt het wel… Het is een oude man die hen waarschuwt. ‘Ga hier weg! Ga hier weg! Vlucht!…’ Dan zien ze dat de ontvoerde man vastzit met kettingen om de benen en dat de kettingen aan de muur vastzitten. Ze proberen hem snel te bevrijden maar dan horen ze weer het geluid van de kettingzaag en de voetstappen richting de kelder en kerker komen. Ze proberen de man los te krijgen maar het lukt niet. Het geluid komt steeds dichterbij en ze rennen weg met de belofte hulp te halen. Door de kerker heen vluchten ze en het geluid van de zaag komt steeds dichterbij en dichterbij. Ze worden achterna gezeten door het hard rennend gedaante en op het moment dat ‘het’ Samantha en Pim wilde grijpen weten de twee op tijd te ontsnappen en springen het water in! Daar zwemmen ze en ze maken dat ze aan de kant komen. Tussen de ganzen en eenden zwemmen ze middenin het maanlicht en de gedaante spring ook in het water…

    Samantha en Pim zwemmen voor hun leven maar de gedaante komt steeds dichterbij. Ze kunnen nog steeds niet goed zien wie of wat het is maar Samantha kan bijna niet meer… Pim komt uit het water en Samantha ook, de gedaante is opeens nergens meer te bekennen. Vol van angst lopen de twee door het donkere bos aan de achterkant van het kasteel richting de bewoonde wereld en schreeuwen om hulp. Dan komen drie mannen bij ze die ze willen helpen. De drie mannen hebben een telefoon bij zich en de politie wordt gebeld. Deze arriveren al vrij snel en zij hebben grote scharen bij zich om de man in de kerker te redden als hij nog leeft… De groep mensen loopt het kasteel binnen en ze lopen direct naar de kerker. Met vijf man sterk zoeken ze naar de cel waar de man zit maar wat is dat nu? De twee agenten zijn plotseling verdwenen. Ze hoorden even een geschreeuw alsof de agenten worden gegrepen en in angst staan de vijf overgebleven mensen om zich heen te schijnen in de donkere kerker. Er is werkelijk geen spoor meer van de politieagenten en vragen zich af wat ze moeten doen… Ze zien bij een celdeur de grote knipschaar liggen dus ze kunnen de man losmaken en redden…

    Ze besluiten dat te doen en Pim pakt de grote schaar. Dan rennen ze naar de cel waar de man vastgeketend zit en gelukkig leeft hij nog. Dan klinkt het geluid van voetstappen opeens heel dichtbij de celdeur en wordt de kettingzaag weer aangetrokken. De gedaante staat achter hun in de deuropening van de cel en hij begint te dreigen met de zaag. Dan pakt de man die vastgeketend zit een sleutel uit zijn zak en maakt de kettingen waarmee hij vast zat los. De man doet zijn cape uit en dan geloven Samantha en Pim hun ogen niet… Het is de burgemeester van het stadje! De man met de kettingzaag komt dichterbij en terwijl hij naast hun staat zet hij het enge ding uit… Hij trekt zijn enge jas uit en feliciteert Samantha en Pim! Het licht gaat aan en de burgemeester feliciteert de beide tortelduifjes ook. Dan komen daar de twee politieagenten aan en ook zij feliciteren Samantha en Pim. De ‘nepgevangene’ pakt een bordje met een grote prijs erop! Samantha en Pim hebben een volledig betaalde bruiloft in het kasteel gewonnen!!!

    Achteraf bleek alles om een groot toneelspel te gaan en diegene die het kasteel in wist te komen en de gevangene te vinden zou deze prachtige prijs winnen. De gelukkige mensen lopen de kerker en de kelder uit naar boven en daar staat een geweldige verassing op ze te wachten… Er komt applaus vanuit iedere bewoner van het stadje dat stiekem naar het kasteel is gekomen en het grote feest in het kasteel is geopend. Natuurlijk wel na een luxe douche en opfrisbeurt voor Samantha en Pim! Het zo enge kasteel lijkt opeens omgetoverd te zijn in een prachtig romantisch kasteel waar de twee de dag van hun leven mogen beleven. Na de uitgebreide douche en opfrisbeurt komen Samantha en Pim beneden en kan het feest beginnen. Maar eerst… Pim was al lang van plan om Samantha ten huwelijk te vragen en dit is zijn kans! Tussen alle mensen van de stad gaat Pim op zijn knieën voor Samantha en vraagt of ze met hem wil trouwen… Even is het stil maar dan klinkt er luid het ‘ja woord’! ‘Ja!!! Ik wil héél graag met je trouwen’ en ze vliegt Pim in de armen. Dolgelukkig vieren ze een mooie verlovingsavond in het kasteel met later prachtige dansmuziek.

    Een paar maanden later komt de hele familie en vriendengroep van Samantha en Pim en iedereen uit het stadje bij elkaar in het prachtige kasteel om de droombruiloft mee te vieren en natuurlijk rijkelijk te proosten op de beide ‘ja-woorden’! Op een prachtige lentedag zijn Samantha en Pim getrouwd en hebben ze samen de dag van hun leven gevierd. ‘s Avonds hebben de twee een prachtige huwelijksnacht in het door de maan glinsterende kasteel waarin ze vooral genieten van elkaar! Voor het eerst mogen ze samen met enorm veel liefde de nacht doorbrengen en hier maken ze ook rijkelijk gebruik van! Ze zijn de hele nacht niet uit elkaars armen geweest en nu ze in hun huwelijk één zijn geworden zijn ze dat nu ook eindelijk lichamelijk aan het bewerkstelligen. Liefdevol gaan beiden een prachtige toekomst tegemoet en als dat nog niet alles is… hebben Samantha en Pim ook maar besloten om het kasteel te kopen, op te knappen waar nodig en er te wonen. Daarnaast is het kasteel nu ook een hotel want beiden hadden ooit een tweede droom en dat was een hotel runnen. Omdat het kasteel een prachtige plek is voor bruiloften organiseren Samantha en Pim deze bruiloften en zijn er al vele gepland en gehouden…

    De kelder en kerker zijn omgebouwd tot een prachtige kelder waar een groot restaurant voor de hotelgasten is maar ook gewone bezoekers van harte welkom zijn. Hotel-de-botel, of anders gezegd, enorm gek op elkaar zijn Samantha en Pim jaren later nog steeds en ook hun kinderen trouwen in het kasteel en naast hun zijn velen getrouwd en het lijkt alsof iedereen voor de rest van hun leven gelukkig zijn met elkaar als ze in dit droomkasteel zijn getrouwd… En zo is het kasteel na honderden jaren weer een prachtig onderdeel geworden van vele mensen en het stadje. Iedere bewoner is weer verenigd met het kasteel en is elke avond het kasteel voorzien van gezelligheid. Ook uit de wijde omgeving weten ze het droomkasteel te vinden en wordt het succes alleen maar groter en romantischer! En het verhaal van de gruwel die lang geleden plaatsvond? Dat was maar een fabeltje en achteraf nooit gebeurd! Gelukkig maar…

  • Je zou maar een schaap zijn…

    Beste lezer, vanmiddag al terugfietsend van mijn werk kom ik langs twee kuddes schapen. In de gemeente waar ik woon worden schapen ingezet als grasmaaiers en dat is toch veel leuker dan de échte grasmaaier eroverheen met vaak wat lawaai. Ik ben toen eens gaan nadenken over het volgende: Wat als je een schaap zou zijn… In dat geval kun je mekkeren zonder te klagen en kun je dat lekker naar iedereen doen. Een schaap kan natuurlijk alleen maar mekkeren dus is dat hun enige vorm van communiceren lijkt het wel. Als mensen langs lopen of fietsen mekkert het schaap gewoon en dat zonder een later komend schuldgevoel. Het schaap is gewoon vriendelijk als ie mekkert. Met zijn dikke afgeschoren vachtjes houdt het ons lekker warm in de winter en vooral de Texelse zijn razend populair. Een bekende uitspraak is schaapjes tellen, daarmee laat het schaap je in slaap vallen. Ondanks dat het ook gewoon leuke dieren zijn vinden we ze ook nuttig met sommige dingen.

    “Met zijn dikke afgeschoren vachtjes houdt het ons lekker warm in de winter en vooral de Texelse zijn razend populair”

    Het schaap heeft vaak een mooi leven zou je denken, want dagelijks is zijn job gras eten, mekkeren en wat rondlopen. Een lui leven zouden we zeggen maar hoe zou het schaap er zelf over denken? Misschien denkt het wel ‘daar heb je al die mensen weer! Ze gaan naar hun werk met al hun verplichtingen en vermoeidheid na vijven of zelfs nog later!’ Het schaap heeft een actief dieet, namelijk het grasdieet. Af en toe wat water en met zo ‘n tien liter per dag kan het dier het prima redden! Het gras- en waterdieet doet ze goed lijkt het en als je het over de totale kilometers hebt van het lopen dan komen ze er ook wel! Sommigen hebben variërende plekken om te grazen en mekkeren en wat is de beleving toch leuk als je opeens tussen de schapen loopt of staat. Wel moet je oppassen voor de keuteltjes van de dieren maar ach… Dat moet je maar met een korreltje zout nemen. De oversteek wordt door hun grote leider, de herder gedaan en de hulphond houdt ze in een rechte kudde. ‘Heerlijk weer nieuw te vreten gras!’ is wat je ze vaak ziet denken!

    “Het gras- en waterdieet doet ze goed lijkt het en als je het over de totale kilometers hebt van het lopen dan komen ze er ook wel!”

    Ze worden vaak genoeg gezien als vachtjes, dat is nog vrij onschuldig maar als we het hebben over kebab of schapenvlees dan zit daar natuurlijk waarheid in maar niet iedereen pikt het dat je het zegt! We leven in een tijd waarin we meer respect hebben gekregen voor dieren en dat is maar goed ook… Toch is kebab wel lekker en hoop ik dat de schapen een goed dierenleven hebben voordat ze tot kebab worden ‘vermaalt’… De lammetjes komen volgend jaar lente weer en dat is altijd weer een belevenis apart. Ze kunnen snel lopen en het mekkeren dat hebben ze ook al snel geleerd. Met hun kinderstemmetje laten ze merken dat ze er zijn en dat is maar goed ook! Pa en ma schaap, laat ik het zo maar even noemen nemen hun lammetjes mee zodat ze ook kunnen leren grasmaaien! Al met al zijn het grappige dieren maar ook leuk om te zien. Als volwassen mensen beginnen te mekkeren dan zou ik me zorgen beginnen te maken of zal ik juist hard gaan lachen…

    “Al met al zijn het grappige dieren maar ook leuk om te zien”

  • De rover…

    De rover, daar loopt hij dan in zijn rode pak met zwarte broek. Met hoge hoed lijkt hij een heer, maar in werkelijkheid is het de slang… De slang die Adam en Eva heeft verleid en de zonde werd geboren! De eerste mensen ter wereld hebben hem ontmoet en nog velen zouden volgen, tot ons aan toe! Hij wandelt met zijn rode pak, zwarte broek en hoge hoed tussen mensen en kijkt goed… Bij wie kan hij alfa en omega ontregelen en tussen het licht in de donkere gaten kruipen? De rover is een entiteit of een persoon maar uit zich op de manier zoals hij wil. Als een worm vermomd verkent hij een ieder ‘s donkere gat tussen het licht en richt er van alles aan! De alfa en omega moeten anders en de God van liefde moet eruit! Verleid met mooie verkeerde dingen sticht de rover een goed doel maar stiekem vreet hij zielen! Zombies moeten het zijn en uiteindelijk moeten ze omkomen van de pijn! Hoe lang dat dan ook nog duurt… De wereld moet duister, de mensen moeten haat ervaren en pijn leiden terwijl de rover achter zijn bureau zit om te kijken wat hij nog meer kan aanrichten!

    “De alfa en omega moeten anders en de God van liefde moet eruit!”

    Het vuur brandt en de pijn overheerst, de aansteker lijkt niet kapot te gaan en iedereen is met een list maar al te welkom bij de poort van de hel! Het huis van de rover… Vuur, maar ook rood van ellende en duister van angst, geel van haat en het enige vochtige is het bloed van diegenen die leiden… Geen toekomstvisie maar alleen leiden, dat is de gastvrijheid van de rover. Alsof men elke dag op bloedhete kolen loopt en in de fik staat… Dat is de hel! De duivel, zeg maar de bijnaam van de rover heeft ook nog een échte naam en dat is Satan! Zijn grootste hobby is kwaad want hij heeft toch nog een appeltje met God te schillen? Een hele grote appel zo groot als onze aarde! Bah! Ik vind dit afschuwelijk om te schrijven, want het is een soort uitleg over Satan, de rover! Hij wandelt, hij loopt maar door en door en nachtrust heeft hij niet nodig… Dit is wel voldoende zo! De rover is zwakker dan God maar sterker dan de mens als men er aan toegeeft! Helaas is de verleiding voor velen maar ál te groot om de deur voor de rover open te doen…

    “Alsof men elke dag op bloedhete kolen loopt en in de fik staat…”

    De tegenpool van de rover, namelijk God, het licht en de liefde. Daar waar met haat wordt afgerekend en waar iedereen mag zijn zoals hij is… Daar waar de hemel een belofte is vol van liefde en warmte… Waar niemand arm hoeft te zijn en er geen ruimte is voor pijn! De kant waar men met de HEER in het hart al wat van de hemel kan ervaren in deze grimmiger wordende wereld… Waar het licht tussen alle ellende doorschijnt, ookal zit men middenin deze ellende! De plek waar troost is en de HEER zijn handen boven een ieder houdt, waar de HEER steunt maar ook begeleidt naar een mooi leven waarin geluk zal zijn tussen alle donkere gaten… Een weg die men kan bewandelen met de kracht van God en uiteindelijk uitkomt bij omega… De trap naar de hemelpoort! De plek waar eeuwigheid is in al het goede en ook de plek waar de rover geen kans meer heeft om toe te slaan. De plek waar de donkere gaten zijn gedicht en geheeld met liefde en warmte… De rover zal niet eens meer in het woordenboek voorkomen, net zoals het hatelijke vuur… Er zal pracht zijn witter dan sneeuw en helderder dan water! Maar nu: elke dag kiezen we goed of fout, ook dit doen we met alfa en omega…

    “De kant waar men met de HEER in het hart al wat van de hemel kan ervaren in deze grimmiger wordende wereld…”

    De HEER, ook wel God genoemd, kleding vol van wit met een prachtzoon genaamd Jezus… Allebei liefde, allebei prachtig en oneindig fijn. De liefhebbende in plaats van de rover. Anders gezegd, de grote rover die uiteindelijk afrekent met de kleine rode rover uit de hel… Uitleg over God is korter dan bij de rover en men weet misschien niet waarom… Omdat in nog geen twee alinea ‘s de HEER is uit te leggen hoe groot en mooi hij is met zijn koninkrijk! Waar vuur prettig is en waar zon niet zal aanbranden op huiden! Waar zang heerlijk zal klinken en overal pret zal overheersen……

  • Noknok

    Nok nok wie is daar? Het is Jaap met de sigaar! Weet je dat roken slecht voor je is? Ja dat weet ik, zegt Jaap. Maar weet je wat ik mis? Een pan die kookt en klein is. Pim vraagt: Waarom wil je die? Jaap zegt ‘om rapen te koken, want dan zijn alle rapen gaar!’ Rook stoomt uit je neus, zegt Pim, en dat is jouw keus. Je kunt het niet laten, want ik hou je wel in de gaten. Sigaret retteketet, waarom niet weg er met!? Bakkie choco en chips, oh wat lekker, met die slagroom is het alleen maar gekker! Pim wil een gezonde Jaap en Jaap vindt Pim een zeurende aap.

    Jaap ’s stem klinkt als een haast verstopte trompet en Pim is nu aan zet. Een preek van de week zet hopelijk andere gedachte in de kweek. Jij bent een zeur, zegt Jaap en weet je wat Pim zegt? Ik zie het aan je kleur. Trouwens, wat een geur! Wat wil je voor leven? Een Jaap van honderd jaar of maar even? Ik kan het niet is wat Jaap voorlegt, je kan het wel is wat Pim zegt. Wat als je binnenkort het lootje legt? Pim maakt zich bezorgd en daarom zeurt hij maar door. Jaap heeft het wel door maar waar doet hij het voor? Moet jij ook eens doen, zegt de grote oen, krijg je een ander verstand van! Zegt Jaap, maar dan?

    Pim wordt boos, loopt weg en plukt uit zijn tuin een roos. Dan loopt hij naar zijn vrouw en geeft haar deze. Een kusje op zijn wangetje en mondje. Dat verkleint Pim ’s kleine door Jaap veroorzaakte korte lontje. Kom je bij me zitten? Zegt Roos, dan pak ik een doos. Pim gaat zitten en kijkt naar de prachtige planten met daarbij de zonnebloempitten. Jeetje wat mooi, wat gaaf, afwachtend houdt Roos zich braaf. Wat zal Pim doen? Pim pakt Roos vast en knuffelt haar, dankjewel voor dit prachtige gebaar! Ik hou van jou en weet dat ik ook van jou hou, is wat er klinkt terwijl de liefde heerlijk zijn liefdeslied zingt. Dan belt Jaap aan, maar dit keer zonder sigaret. Retteketet, wat is dat nu? Jaap zonder sigaret? Roos doet open en Pim wil even een ommetje lopen.

    Dan excuseert Jaap zich en hij vertelt dat hij toch zijn sigaretten heeft weggedaan! De nieuwe buurvrouw komt achterom en ziet Jaap staan. Na de vredesknuffel met Pim begeleidt buurvrouw Ida zichzelf naar Jaap, haar liefdesbuffel en zie ze daar eens staan kletsen en lol maken, zie ze eens hand in hand gaan… Retteketet wat een pret en dat zonder sigaret. Buurvrouw Ida is zijn grote verlangen en door die nicotine laat Jaap zich niet meer stangen. Ida en Jaap, de twee verse tortelduifjes en wat dacht je van Roos en Pim? Liefde overheerst en dat door een weggegooide doos sigaretten, weet je hoe slim? En zo komt alles goed. Misschien per toeval, misschien niet, hoe dan ook, wat fijn dat iedereen weer liefdevol naar elkaar doet!

  • De klok tikt…

    Beste lezer, het is ondertussen alweer oktober, de tiende maand van het jaar dus het laatste kwartaal. We merken het aan het kouder worden van de dagen en niet te vergeten dat het al vroeg donker is ‘s avonds. De mist heeft vandaag maar moeilijk kunnen optrekken en nu aan het eind van de middag is er een glimpje van de zon te zien en een blauwe lucht. De herfstfoto ‘s beginnen voorbij de komen op de sociale media en enkele kerstlichtjes beginnen nu al te branden her en der… Tuincentra zijn druk bezig om hun kerstshow weer op en top te maken en ons als consument te kunnen entertainen met hun kerst pracht en praal! En, niet te vergeten, de portemonnee te raken voor de mooie en gezellige dingetjes die we elk jaar weer in ons huis zetten. De portemonnee, dat is de laatste tijd een veel besproken onderwerp, want hoe gaat het iedereen verlopen met het gas en elektriciteit? We gaan soms honderden euro ‘s per jaar meer betalen?! De boodschappen lopen qua prijs nog steeds op en op en wat dacht je van de brandstof? We betalen bijna twee euro of er zelfs overheen om ons gemotoriseerd van a naar b te brengen.

    “De portemonnee, dat is de laatste tijd een veel besproken onderwerp”

    Oktober is ook een maand waarin de spanning stijgt in Den Haag, want wanneer komt dat kabinet nu eens overstag? Krijgen we het zelfde stelletje ongeregeld als voor de verkiezingen of denkt men het met de Nederlander goed te kunnen maken? Iedereen heeft voor de grootste partij gestemd die al meer dan tien jaar regeert maar toch hoor ik over deze beste mensen ook enorm veel geklaag. En de andere partijen? Lopen zij de VVD nog steeds achterna? Al met al wordt het toch tijd voor vastigheid in Nederland omdat we een heleboel pleisters te plakken hebben! Ons landje in het middelpunt van West Europa waar alles kan en mag lijkt het soms wel, maar een regering hebben we nog niet en kunnen ze in Den Haag straks klinken rond de kerst? Wordt het een demissionaire kerst voor politiek Den Haag of kunnen ze zich binnenkort bij de koning presenteren? Het zal waarschijnlijk voor veel schandaal-gedupeerden een enorme teleurstelling zijn als het op dezelfde manier verdergaat in de ‘regeringshoofdstad’ en hoe zij zich voelen?! Daar zijn geen woorden voor… We mogen met al die prijsstijgingen maar hopen dat we geen strenge winter krijgen en na Corona een land weer volledig kunnen herstellen is toch ook iets waar we op mogen hopen? We kunnen het niet alleen zou je denken.

    “We mogen met al die prijsstijgingen maar hopen dat we geen strenge winter krijgen en na Corona een land weer volledig kunnen herstellen is toch ook iets waar we op mogen hopen?”

    Iedereen kletst over elkaar in de regeringsvorming waarvan niet bekend is of er ook maar een stap vooruit gegaan wordt in de vorming hiervan. Elkaar de zwarte piet toespelen is waar ze een kei in zijn. Misschien is het erg handig om eens eerlijk in de regeringszaal te stappen als je mee wil doen om het land te besturen en mensen te helpen in plaats van ze in de kou te laten staan. Wordt het niet eens tijd dat er een hele nieuwe wind gaat waaien? Gewoon nieuwe partijen met visie op de rijken maar zéker ook op de armen in ons landje. Armoede zal toenemen als we het allemaal in de media zien wat er gaat gebeuren en wat er al gebeurt. Men krijgt een hartverzakking bij de pomp en in de supermarkt zal het winkelwagentje ook steeds kleiner worden voor sommigen als we het over de inhoud ervan hebben. Je zal maar gezonder willen leven en zien dat het ongezonde spul steeds aantrekkelijker wordt qua prijs. De buikjes moeten afslanken, want dat is voor iedereen beter! Ook voor de economie als je verder nadenkt dan je neus lang is. Hopelijk zal een nieuwe regering hier ook eens meer naar kijken dan alleen maar naar elkaar de vingers wijzen! Ooit toen onze lieve HEER de aarde schiep was alles zo mooi en vredig maar het probleem is dat velen ondanks de zonde die er over deze aardbol heerst niet het beste ervan lijkt te maken… Word je nu écht gelukkiger van macht uitoefenen en graaien?!

    “Wordt het niet eens tijd dat er een hele nieuwe wind gaat waaien? Gewoon nieuwe partijen met visie op de rijken maar zéker ook op de armen in ons landje”

    Woningen voor iedereen die het nodig heeft! Een aandachtspunt om ogen op te werpen op een eerlijke manier en de boer moet gewoon zijn werk kunnen doen zonder te moeten smeken tijdens demonstraties. Zonder boer geen melk of yoghurt en wat dacht je van groentes? Willen onze elite het dan ook nogeens gaan importeren zodat ook die prijs straks onbetaalbaar wordt?! Elk land heeft boeren nodig, boeren met een gezonde leefsituatie en gezonde bedrijven! Wat dachten we van de industrie en al die grootverbruikers in de lucht? Dat versobert toch ook onze frisse zucht?! Met het duurder wordende leven willen we toch blijven streven? Iedereen heeft het recht hierop en met gezonde omstandigheden is dit het beste. Dit zal een droom blijven, want het zal de rijke producenten die hun geld erin hebben zitten uit hun ‘oom Dagobert droom’ drijven. We kunnen het leven gezonder en eerlijker maken, dat hebben we bewezen! Maar waarom moeten deze onkosten bij de consument, jij en ik, weggetrokken worden?! Een paar keer minder kaviaar voor de rijken zal ze goed staan! Daar draait het om, diegenen met de meeste macht en het meeste geld weigeren om te draaien en mee te denken! En wij? Wij als consument, keiharde werkers blijven ze maar (verplicht) schenken…

    “Dit zal een droom blijven, want het zal de rijke producenten die hun geld erin hebben zitten uit hun ‘oom Dagobert droom’ drijven”

  • Bij wie?

    Bij wie kan ik terecht als ik blij ben?
    Bij wie kan ik huilen?
    Bij wie mag ik trots zijn?
    Bij wie mag ik klagen?

    Bij wie kan ik schreeuwen als ik een rotdag heb?
    Bij wie kan ik in de armen vliegen als ik blij ben?
    Bij wie kan ik te ver gaan als alles tegenzit?
    Bij wie kan ik mijn excuses aanbieden?

    Met wie kan ik delen wat ik leuk vind?
    Met wie kan ik mezelf presenteren?
    Met wie kan ik een herkansing krijgen?
    Met wie kan ik juichen als ik slaag?

    Met wie drink ik nog lang na?
    Met wie mag ik snacken?
    Met wie kan ik samen TV kijken?
    Met wie kan ik die taart bakken?

    Wie steekt de kaarsjes met me aan?
    Wie wil met me rouwen?
    Wie wil met mij naar het feest?
    Wie wil met mij paardrijden?

    Wie wil met mij winkelen?
    Wie wil met mij naar de golfbaan?
    Wie wil met mij naar de film?
    Wie wil met mij naar dat gave concert?

    Van wie kan ik een zakdoek krijgen als de tranen overheersen?
    Van wie kan ik aandacht krijgen als het nodig is?
    Van wie kan ik wijzer worden?
    Van wie kan ik de dans ontvangen?

    Met mij… Ik! Want ik ben er!
    Niet alleen nu, maar altijd…

    Groetjes,
    Mij!

  • Het wieltje…

    4 Oktober, wereld dierendag 2021 maar ook wereld takedowndag… Het wieltje draaide en draaide en niemand wist wat er aan de hand was… Elke telefoon, elke computer, elke tablet, elk apparaat wist het even niet meer en daarmee wist de hele mensheid het niet meer… Geen Facebook, geen WhatsApp en geen Instagram! De wereld leek op hol te zijn geslagen en de journalisten praatten maar wat bij over een storing maar was het wel een storing? Facebook ligt toch onder vuur? In ieder geval was het stil, héél stil met de bekende geluidjes in ieder ‘s huis! Geen bliepjes, geen gongetjes en geen fluitjes, alles was stil… Een smsje, jawel… Een smsje kon gelukkig nog verzonden worden maar weet je hoe saai? Alleen maar tekst en enkel een smilie bestaande uit streepjes, haakjes en puntjes en bij velen toch een lachebekkie als troost… Maandag 4 oktober was een dag, en voor ons een avond om eens niet op Facebook bezig te zijn! Voor de dierenliefhebbers om dit jaar eens niet hun favoriete filmpje met Bello of Ratatouille op te nemen en te posten…

    “Een smsje kon gelukkig nog verzonden worden maar weet je hoe saai? Alleen maar tekst en enkel een smilie bestaande uit streepjes, haakjes en puntjes en bij velen toch een lachebekkie als troost…”

    Lekker ouderwets, dus zonder social media werden Bello en Ratatouille verwend en waren ze helemaal happy! Het was weer eens een besloten feestje terwijl ik me kon voorstellen dat iedere redactie van nieuwsbronnen en andere media helemaal vol liepen met ‘wat zou er toch met Facebook aan de hand kunnen zijn?!’ Weinig dierendag ben ik bang voor hun… Het is het vak, de kunst om snel erbij te zijn en de mensen te kunnen vertellen dat het een kleine storing betreft maar het duurde uren en uren en mensen gingen het steeds spannender vinden! Sommigen hadden het over een cyber-aanval, een ander over een DNS storing of zou Facebook een halt zijn toegeroepen en voor altijd het zwijgen zijn opgelegd? Gelukkig ging het om een technische storing in hun computersystemen en waren ze na de Facebook loze maandagavond weer online! Het wieltje bleef maar ronddraaien, en rond middernacht kwamen de pingeltjes, de piepjes en de gongetjes met haast binnen op iedere telefoon, computer, laptop of tablet en de kerkklokken waren daardoor waarschijnlijk niet hoorbaar…

    “Het is het vak, de kunst om snel erbij te zijn en de mensen te kunnen vertellen dat het een kleine storing betreft maar het duurde uren en uren en mensen gingen het steeds spannender vinden!”

    Twaalf uur, twaalf appjes of waren het er meer of misschien minder? Velen zeggen ook dat ze het lekker rustig vonden en ikzelf maakte me er geen zorgen over. Facebook kan niet zomaar weg blijven en dat geldt natuurlijk ook voor WhatsApp maar de TV is soms wel erg goed in het ‘opfokken’ van bepaald nieuws zoals we dat ook wel met Corona hebben kunnen merken. Doemdenkerij zou ik zeggen want het is toch entertainment en spanning creëren zodat kijkers blijven kijken naar hun kanaal. Oké, blijf positief hoor ik een stemmetje zeggen en dat is ook waar… Ik creëer zelf ook soms spanningen in mijn verhalen, tenminste dat hoop ik… Het hele ‘Facebook-verhaal’ is tot een happy end gekomen en dinsdagochtend was alles weer alsof er niets gebeurd was. Alsof de wereld niet zeven uur leek stil te staan vanwege een grote storing bij Facebook. Langleve ICT, zelf vind ik het een prachtige wereld maar als er iets mis gaat dan kan het ook enorm mis gaan met grote, nee enorme gevolgen! En diegene die de storing bij Facebook op zijn / haar geweten heeft? Die heeft een groot stuk huid kapot gekrabt waar ‘ie’ geen jeuk had… Welkom terug Mark Zuckerberg!

    “Langleve ICT, zelf vind ik het een prachtige wereld maar als er iets mis gaat dan kan het ook enorm mis gaan met grote, nee enorme gevolgen!”

  • Het mannetje offline

    Cees is 40 en leeft in zijn eentje in een wereld vol technologie. Iedereen om hem heen gebruikt social media en post zijn of haar activiteiten mét foto ’s online. Cees echter niet… Hij heeft niets met computers, smartphones, tablets en al helemaal niets met livestreamen. Cees leeft nog in de tijd van vroeger… E-mailen is voor hem een brief sturen per post. Jawel naar de rode brievenbus wandelen en daar de brief met envelop door de gleuf schuiven. Streekpost en overige bestemmingen is wat Cees communiceert met de ‘analoge mail’. Een postbode haalt zijn post op en brengt het naar de bestemming en soms duurt dit twee dagen! Met veel tevredenheid maakt zijn penvriendin Vinanda zijn brief open en begint te lezen… Vinanda heeft echter wél alles in huis qua technologie en ze vindt het erg jammer dat Cees er niets van wil weten. Het maakt samen communiceren makkelijker en dan kan ze ook eens met hem videobellen of chatten. Cees chat liever gewoon één keer in de twee weken als ze tegenover elkaar op een terrasje zitten.

    Al vele malen probeert Vinanda Cees over te halen om een laptop aan te schaffen en ook online te gaan maar elke keer is het antwoord nee… Vinanda en Cees voelen veel voor elkaar en dat gevoel is meer dan vriendschap, maar ja… Cees leeft nog in de ijstijd lijkt het wel! Een jonge vent zonder internet en zonder smartphone dat is toch niet aantrekkelijk zou je denken of toch wel!? De enige telefoon die Cees heeft is een bakelieten telefoon die in de gang aan de muur hangt. Inderdaad, met een draaischijf waar hij de telefoonnummers mee kan draaien. Zijn televisie is helemaal een lachertje… Hij heeft TV maar daar is alles mee gezegd met die grote kont achter zijn TV en die harkantenne op het dak! Met veel sneeuw en strepen kijkt hij naar de eerste drie netten en af en toe met mistig weer komt er een Belgische of Engelse binnen in zijn woonkamer en dat is voor hem natuurlijk heel wat! Kabel, wat moet hij ermee? Die antenne is al vele malen omgewaaid maar toch wil hij niet toegeven aan een modernisatie in zijn leven!

    Cees die weleens een film kijkt heeft een videorecorder en als iedereen het heeft over ‘terugkijken’ dan begint Cees over zijn videorecorder waarin hij programma ’s terugkijkt en ‘gewoon de videoband’ terugspoelt. Het duurt een paar minuutjes soms maar dan kan Cees gewoon alles vanaf het begin kijken en de reclame doorspoelen. Jawel, ook Cees kent reclame op TV maar gewoon tussen de programma ’s en niet tijdens de programma ‘s. Zo min mogelijk irritatie voor Cees! Drie netten is toch genoeg voor hem?! Hij weet niets van talentenjachten, niets van met legosteentjes spelen en al niets van honderden herhalingen. Cees is gewoon diegene die van de jaren tachtig en negentig programma ’s en films terugkijkt op videoband. Muziek is waar Cees dol op is, en als de gezelligste discoclassics op de cassettespeler of pick-up staan dan gaan zijn benen heen en weer en danst hij alle kanten op. Hij heeft de gouden plak gehaald op dansles maar zijn danspartner wilde na de tijd niet voor de plak ‘voor eeuwig en altijd gelukkig’ want Cees was te ouderwets…

    De dans doet hij met zichzelf en af en toe neemt hij even een pauze… Als hij het bandje of de plaat moet omdraaien! Je hoort dan de naald op de plaat gaan en zodra de eerste toon klinkt spring Cees naar het middelpunt van de kamer en is hij niet meer te houden… Maar dan op een moment begint zijn favoriete muziek te janken… Het bandje in de cassettespeler loopt vast en hij krijgt het klepje niet meer open. Dan komt Vinanda binnen omdat zij vandaag hadden afgesproken. Oeps… Een halfuur geleden zou Cees op haar wachten bij de fontein in het dorp maar hij was te druk met het losmaken van zijn bandje van de cassettespeler. Vinanda dacht toch maar verder te gaan naar zijn huis want het kan niet anders dat hij met druk is met zijn buitenantenne, zijn oude auto of inderdaad zijn cassettespeler. Terwijl Cees prutst met de cassettespeler kust Vinanda hem op de wang en dan legt Cees zijn werk even neer… Ze knuffelen elkaar en drie kussen volgen op de wang! Vinanda en Cees vinden het stiekem heel erg fijn dat ze elkaar vasthouden maar die cassetteband moet uit dat ding!

    Cees heeft het bandje er ondertussen uit en Vinanda draait de slinger van het bandje weer voorzichtig in het bandje… Dan gaat Vinanda toch eens met hem praten, want dit kan toch echt niet meer?! Ze wil met Cees naar de winkel om nieuwe spulletjes te gaan kopen en wel technische spulletjes. Cees zegt er niets van te willen weten en daar staat de lieve Vinanda… ‘Wat moet ik er nu mee aan?! ‘Ik wil hem vaker zien, ik wil hem vaker kunnen horen en leuke dingen naar hem toe kunnen sturen… Samen appen, social media en weet ik alles wat!’ Samen doen zoals het hoort in deze tijd en niet meer altijd maar ouderwets die bandjes in elkaar draaien! Het is nu de zoveelste keer en op een gegeven moment is de maat een keer vol! Dit laat Vinanda ook weten en ze loopt kwaad weg… Cees staat daar nu met zijn bandje… Helemaal alleen! Hij rent vervolgens naar buiten om Vinanda te roepen maar achter het huis struikelt hij over een kabel… Die van zijn dakantenne en die valt op zijn kop… Auw! Cees staat op maar er is geen spoor meer van Vinanda.

    Nu staat hij er helemaal alleen voor voorlopig en misschien wel voor altijd! Wie wil er nu met zo ’n persoon die in de oude tijd is blijven hangen? Nu wordt het een avondje sneeuw op TV want de antenne ligt in vele stukken op de grond. Nadat hij weer een beetje is bijgekomen belt hij Vinanda op maar er komt geen antwoord… Cees met zijn antennebult op zijn hoofd loopt naar de eerste de beste winkel om dan eindelijk te kiezen voor een upgrade in zijn nu nog niet moderne leven. Hij bestelt een TV, jawel een platte, een laptop en een smartphone. Ondertussen loopt Cees met een tevreden gevoel naar huis en hij probeert zijn antenne te repareren, want voordat de nieuwe TV komt moet deze het wel weer doen. Enkele dagen later komen monteurs om de TV en laptop te leveren en alles thuis te installeren. Echter… de TV heeft een te zwak signaal want er is alleen maar sneeuw met een heel klein beetje beeld te zien… De monteur geeft aan dat zijn analoge antenne écht niet meer kan werken met een gloedje nieuwe TV die nu bij hem aan de muur hangt.

    Dan wordt het internet aangesloten en terwijl Cees wat met de laptop aan het aanklooien is ontdekt hij de DVD lade. Hij vindt dat wel erg handig! Een houder voor zijn kopje koffie of glaasje cola! Terwijl de monteurs naar huis gaan komt Vinanda bij hem om de ruzie uit te praten en zij gelooft haar ogen niet… Cees heeft een nieuwe TV, een laptop waarvan hij denkt dat de DVD lade een bekerhouder is en die lelijke antenne is van het dak af… Samen praten ze de ruzie uit en geven elkaar een knuffel. Vinanda legt Cees uit hoe de laptop werkt en zij maakt een social media account voor hem aan. Dan is de smartphone aan de beurt die aan het einde van de middag wordt geleverd. Samen pakken ze het ding uit en van begin af aan legt Vinanda Cees uit hoe ook deze werkt. Al snel krijgt Cees door hoe alles werkt en er gaat een wereld voor hem open! De eerste keer dat hij op het internet ging was voor hem een enorme belevenis dat hij zomaar zijn krant kon bekijken met kleurenplaatjes en filmpjes en hij zijn TV programma ’s kon terugkijken. Dat is wel handig nu zijn antenne kapot is!

    Vinanda adviseert om ook eens voor een TV aansluiting te gaan kijken en binnen een week zit op de plek van de dakantenne een satellietschotel waarmee hij de hele wereld in zijn bereik heeft! Cees heeft de eerste maand vrij genomen van zijn werk omdat hij nog heel veel verlofuren had staan. In die maand kan hij met Vinanda mooi gaan reizen en eens ontdekken wat al die technologie voor hem te betekenen kan hebben. Héél veel en wat is hij er blij mee! Dan knuffelt hij Vinanda en excuseert hij zich voor zijn eigenwijsheid al die tijd! Dan gaat de laptop open en terwijl ze in een warm land op het terras zitten zoeken ze een auto om te huren om door de bergen te rijden. Het grote glas bier wordt op de DVD lade gelegd maar Vinanda legt Cees toch maar eens uit waar die lade voor dient en dat hij dat beter niet kan doen! Met veel vakantieavontuur komen Cees en Vinanda dichter bij elkaar en na deze vakantie komen de ondertussen geworden tortelduifjes weer thuis… Bij Cees. Ze bestellen Chinees en een bak ijs wordt aangebroken. Terwijl ze hun bakkie ijs leegeten bekijken ze de vakantiefoto ’s op de TV van Cees. Wát een verademing dat ze geen fotorolletjes meer hoeven op te sturen!

  • De eenzame slaapkop

    Het is donker, het is koud, en de vogeltjes zijn nauwelijks hoorbaar… De maan schijnt naar binnen en enkele sterren fonkelen om hem heen… Het is helder en daar in de verte is een vliegtuigstreep te zien. Mensen worden weer van de éne naar de andere kant van de wereld gebracht… Zakenreis, een bezoek aan verre familie of misschien wel een definitieve verhuizing… Weg van het heden en verleden, en welkom toekomst! De switch naar een nieuw leven of omdat de baas ‘dit wel een leuke klus voor jou vindt’ en de klant met smacht staat te wachten… De klok slaat twaalf uur en met zijn twaalf slagen luidt hij een nieuwe dag in die net een paar seconden van start is… Pikdonker met een kaarsje in het midden begint de wind ineens aan te wakkeren en de maan verdwijnt! Een grote wolk schuift ervoor en ook de sterren zijn niet meer te zien… De duisternis is nu écht ingetreden en in huis is het nóg donkerder… Alleen het kaarsje brandt nog!

    De kou is kouder, de duisternis is duisterder, en slapen heeft nog niet de motivatie… Daar tegenover staat de platenspeler en om die stilte te breken wordt de plaat maar eens opgezet… Een sfeervol plaatje wordt op de pick-up geplaatst en terwijl de naald wordt geplaatst begint het bescheiden gekraak en na een laatst tik begint de muziek te spelen… De sfeer begint er langzaam in te komen en het volume gaat omhoog… De buren kunnen geen last hebben van de muziek want het huis staat op de hei… Er zijn dus geen buren! Dan, terwijl de pick-up speelt wordt het tijd voor een warme kop thee… Dit om de kou te breken en warmte in het lichaam toe te laten! Eenzaampjes wordt gedanst op de muziek en de thee opgedronken. De hele nacht door en terwijl de zon begint op te komen, dus het donker wordt gebroken door de opkomende zon stopt de laatste plaat met spelen en na de laatste ‘theeplas’ wordt er toch maar eens geslapen… Het is vier uur en het bed staat klaar en fris op de slaapkop de wachten!

    Dan, op zaterdag om acht uur ‘s morgens, juist na vier uur slapen staat de wakker geworden slaapkop op en denkt bij zichzelf ‘dat had ik beter niet kunnen doen maar wat was het leuk om met mezelf te dansen!’ Alles is beter dan die stilte, eenzaamheid en koude en ‘s nachts niet kunnen slapen om wat voor reden dan ook… Dan wordt het tijd om de fiets te pakken voor de boodschappen, zoals hij dat al jaren doet… In zijn eentje! De slaapkop heeft zijn leven altijd in eenzaamheid doorgebracht maar nu begint het hem stiekem wel erg op te breken. Van buiten lijkt de slaapkop gelukkig maar van binnen kan hij zich wel opvreten… Dat is het leven van de eenzame slaapkop die werkt als houtkunstenaar in het knusse dorpje op vijftien kilometer afstand van zijn huisje op de hei… Elke dag fietst hij er naartoe en met grote tassen en soms een busje stelt hij zijn werken tentoon aan de klanten van de markt of in een atelier… Wat is er toch met de eenzame slaapkop gebeurd? Waarom leeft hij zo eenzaam en waarom is hij zo onzeker?

    Daar is maar één antwoord op… Hij is nooit op weg geholpen en moest het altijd maar zelf uitzoeken. Hem werd altijd gezegd ‘je bent hier niet goed in’ of ‘jij moet maar niet teveel van jezelf verwachten’ en uiteindelijk, na een hoge opleiding maar ook na veel ‘verliefde’ situaties waarna hij telkens weer werd afgewezen is hij uiteindelijk maar gaan slapen omdat hij dacht daar wél goed in te zijn… Daarnaast heeft hij in zijn wakkere periode ‘s een hobby gezocht als houtkunstenaar en omdat hij ook brood op de plank moet hebben heeft de eenzame slaapkop daar zijn werk van gemaakt. Het is niet veel wat hij verdient, maar net genoeg om zijn eigen brood te kunnen kopen en zijn vaste lasten te kunnen betalen. Mensen waarderen zijn kunstwerken enorm en reacties vloeien ook door de atmosfeer dat de slaapkop geen slaapkop moet zijn maar dat het een enorm talent is! Alleen denkt de slaapkop er anders over en dat is best triest… Johan, dat is de slaapkop zijn echte naam, loopt zijn boodschappenlijstje na en kijkt even rond door zijn atelier. Jong en oud, klein en groot bewonderen zijn werken en mensen kopen.

    Dan gaat hij met zijn fiets weer terug naar zijn huis. Deze ochtend was even een moment om mensen te zien en nu is hij weer alleen. Helemaal alleen daar op dat heuveltje in zijn huisje op de hei… Dan komt Johan, de eenzame slaapkop erachter dat hij eieren is vergeten mee te nemen en moet hij opnieuw weer naar het dorp om deze te halen. Zonder broodje ei is Johan nergens. Hij stapt op zijn fiets en gaat naar de winkel om alsnog de eieren te halen. Met zijn onzekere en teruggetrokken uitstraling haalt hij zijn boodschap en verlaat de winkel. Enkele mensen kijken hem aan en denken bij zichzelf ‘wat jammer!’ dat een talent zich zo gedraagt… Iedereen gunt hem het beste, dat staat vast maar aan de andere kant weten mensen niet allemaal hoe ze met Johan moeten omgaan… De weg naar huis wordt weer door de slaapkop opgepakt en dan gaat het mis… Onderweg raakt Johan uit balans omdat hij moest uitwijken voor een auto die geen voorrang gaf… Johan valt behoorlijk hard met zijn fiets en daar ligt ie middenop de weg… De automobilist rijdt met een vaartgang door en achteraf blijkt dat deze wordt gezocht door de politie.

    Daar ligt Johan… Alleen op de grote weg en hij is in slaap gevallen… Levensgevaarlijk maar niemand neemt blijkbaar de moeite om hem wakker te maken en veilig te stellen. Dan loopt een dame op de slaapkop af en maakt hem wakker. Johan komt langzaamaan bij en kijkt meteen in het gezicht van Kimberly… Met zijn hoofd in de eieren weet Johan even niet wat hem overkomt. Een knappe vrouw met een prachtig figuur en zo ’n lieve uitstraling helpt hem?! Hij die de slaapkop is, nooit goed genoeg is geweest en nu met zijn hoofd in de eieren midden op straat ligt wordt geholpen door een dame van zijn leeftijd… Kimberly helpt Johan met opstaan en al strompelend loopt hij aan de arm van Kimberly mee naar een veilige plek aan de kant van de straat. Dan pakt Johan zijn zakdoek en veegt hij zijn ondertussen geel ondergelopen gezicht af. Met een glimlach kijkt Kimberly hem telkens aan en vraagt of alles goed is. Al stotterend en blozend geeft Johan aan dat alles goed is en valt vervolgens flauw op de schoot van Kimberly. Even later komt de slaapkop weer bij en hij ligt nog steeds op Kimberly ’s schoot. Dan lukt het om op te staan en samen lopen ze een stukje richting Johan ’s huis. Kimberly en Johan praten veel bij en de onzekerheid bij Johan lijkt met tempo af te nemen!

    Aangekomen bij het huis van Johan lopen Johan en Kimberly en Johan ’s kapotte fiets naar de schuur om de fiets weg te zetten. Kimberly loopt met hem mee en al verzorgend zet Kimberly thee voor beiden. Johan weet zich even geen raad. Zo ’n mooie knappe vrouw in zijn huis en iemand die zo liefdevol met hem omgaat… Voor hem onbekend! Kimberly plakt de pleisters en zet de thee op tafel en al naast elkaar zittend met beiden een brede glimlach op hun gezicht kletsen ze en kletsen ze… Een aai over Johan ’s bol volgt en hij vraagt of Kimberly blijft eten. Verbazingwekkend genoeg gaat Kimberly op zijn uitnodiging in en samen maken ze wentelteefjes met als toetje ijs met slagroom en warme kersen. Dan hoort Johan vanuit de woonkamer muziek en het blijkt dat Kimberly een gezellig en romantisch deuntje heeft opgezet op zijn platenspeler. Terwijl Johan schone kleren aantrekt geniet hij van haar aanwezigheid en zij ook van het zijne. Dan loopt Johan naar beneden en als hij aankomt in de woonkamer staat daar de beeldschone prachtige Kimberly voor hem te zingen. Er lijkt meer dan alleen een toevallige ontmoeting te zijn gekomen tussen de twee… Hoe onzeker Johan is over samen dansen probeert hij toch mee te doen en zo genieten ze samen van de muziek op de plaat…

    De avond nadert steeds verder in zijn late uren maar Johan en Kimberly hebben er nog lang geen genoeg van… Het is immers zaterdagavond en het moment van waarheid breekt aan. Kimberly vraagt of ze met hem mag dansen en met veel zenuwen sluit Johan zich bij Kimberly aan in haar armen… Beiden dansen op de toon van de pick-up en terwijl Kimberly Johan stevig tegen haar aandrukt antwoordt Johan met een kusje op de wang en een aai over haar bol. Hij streelt haar over haar gezicht en gaat met zijn hand door haar mooie blonde iets krullende haren… Samen dansen ze met elkaar op een romantisch verkennende fase in hun verliefdheid en om twaalf uur ’s nachts volgt de eerste kus op beiden hun mond… De duisternis is ondertussen al lang ingetreden maar niet bij Johan in huis… Daar straalt het licht van romantiek en een warm kopje thee heeft plaats gemaakt voor een lekker rood wijntje met mate… Liefdevol genieten ze na de laatste romantische toon op de pick-up van de heldere maan en sterren in Johan ’s achtertuin en omarmd en knuffelend duurt de nacht nog lang… Héél romantisch lang! De glimlach overheerst, de liefde overheerst en voordat ze het in de gaten hebben begint de zon weer op te komen. De twee slaapkoppen vallen in elkaar ’s armen in slaap na een welgemeend welterusten kusje op elkaars lippen.

    Het is al een tijdje zondag en Johan wordt wakker… Alleen in zijn bed! Hij kijkt om zich heen en hoort niets van Kimberly. Het is opnieuw muisstil in huize slaapkop en Johan staat haastig op om te kijken of het allemaal een droom was of Kimberly snel is vertrokken na een avontuurtje… Dan loopt hij de trap af en gaat richting huiskamer, geen spoor van Kimberly, in de keuken geen spoor van Kimberly en ook niet achter het huis… Is het dan toch een droom geweest of was het voor haar maar een avontuurtje… Met pijn in zijn hart wil hij weer naar boven gaan om zich te douchen en aan te kleden. Dan vindt hij een briefje op tafel… Het is van Kimberly en daarin schrijft ze dat ze naar haar huis is om eieren voor hem te halen. Een kwartiertje zou het duren en dan kan ze hem weer omarmen. Zo beloofd, zo gedaan! Kimberly belt netjes aan en Johan doet open. Ze vliegt hem in de armen en een stevige knuffel tussen beide volgt! Samen ontbijten ze met een heerlijk broodje ei met sinaasappelsap erbij. De kerkdienst hebben ze beide gemist omdat het zo laat was geworden. Gelukkig weet Kimberly nog een kerkdienst die ze kunnen streamen maar de beste Johan heeft héél traag internet… Hij woont in een huisje op de hei waar geen snel internet is en terwijl zijn laptop staat te bufferen komt Kimberly met een idee…

    Ze biedt aan om naar haar huis te gaan om de kerkdienst te bekijken. Johan gaat daarin mee en samen maken ze een mooie wandeling naar Kimberly ’s huis. Johan kijkt rond in Kimberly ’s huis en vindt dat het er prachtig uitziet. Er wordt een rondleiding gehouden en nadat alle ruimtes aan de beurt zijn geweest gaan ze samen naar de dienst kijken. Vol van vreugde genieten ze van de kerkdienst en wat is het toch mooi dat ook Kimberly Christen is. Zo lijkt er in dit geval echt een mooi potje op een dekseltje te zijn gekomen. Na de kerkdienst gaan de twee een heerlijk stuk taart benuttigen en terwijl ze elkaar ’s lippen aflikken van de slagroom ervaren ze opnieuw hoe smoorverliefd ze op elkaar zijn! De slaapkop is geen slaapkop meer maar heeft de naam Johan gekregen zoals hij ooit is genoemd bij zijn geboorte. Kimberly ondersteunt Johan en dankzij haar durft Johan zijn leven meer invulling te geven en stijgt zijn zelfvertrouwen enorm! Hij durft zijn kunstwerken nu écht met vol zelfvertrouwen te tonen en de stukken gaan als broodjes over de toonbank! Zowel Johan als Kimberly hebben een liefde voor elkaar, dat was al duidelijk maar ook voor houtkunst. Hij heeft haar alle fijne dingen geleerd over het vak en zij is er behoorlijk motivatie en lol in gaan krijgen waardoor ze een tijd later samen hun atelier hebben geopend met een werkplaats erachter.

    Het succes straalt bij hen en als dat nog niet genoeg is gaan Johan en Kimberly voor het eerst samen op vakantie. Daar verloven ze elkaar en het antwoord van Kimberly was zo bevestigend dat ze het zo hard uitsprak dat de vogeltjes uit alle bomen vlogen! ‘JA’ was het antwoord en ze trouwen een jaar later voor het huis van Johan dat behoorlijk is opgeknapt zodat ze er beiden met veel plezier kunnen wonen. Rekening houdend met gezinsuitbreiding… En zo leven Johan, Kimberly hun gelukkige leven en staat de lieve HEER hun bij in voor- en tegenspoed. Zo komt er op een dag een goed bericht, nee een héél goed bericht, een fantastisch bericht! Kimberly heeft een beeld van een kindje uitgesneden uit het hout en daarbij ligt een foto van een echo… Johan wordt vader! En zo wordt hun liefde nog meer uitgebreid met een tweeling…… Het mooie is, dat Johan nooit meer last heeft gehad van zijn slaapkoppigheid en nu in het middelpunt staat van de maatschappij. Met zijn vrouw en twee kinderen naast zich……

  • Ik veeg over mijn scherm…

    Lekker ontbijtje, lekker douchen en omkleden en vlak voordat ik wegfiets pak ik mijn telefoon en check nog even de social media. Een paar likes, wat leuke berichten en ook veel onzin zoals dat nu eenmaal ook op social media gebeurt… Dan komt er een melding op mijn scherm, namelijk dat ik kan vegen om terug te gaan naar het vorig scherm. Ik pak vanuit het fietsenhok mijn bezem en begin te vegen… Maar wat ik ook veeg, er gebeurt niets op mijn telefoon! Ik veeg nog even door en voordat ik het weet is de hele stoep aangeveegd. Zo is er ook een dating-app en gelukkig heb ik deze niet meer nodig maar toch… Een paar jaar terug heb ik deze weleens gebruikt. Je kunt naar links en rechts vegen, dus alle rotzooi op de stoep ligt óf aan de linker kant óf aan de rechter kant. Dat naar links en rechts geveeg maakte er wel een mooie composthoop van zo langzamerhand…

    Ik heb de composthopen toch maar eens opgeruimd toen het naar links en rechts vegen niet meer nodig was en ik wist helemaal niet dat er aan de kant van de schuttingen zoveel mooie bloemetjes zouden kunnen groeien! Wát een ruimte kwam er vrij! Het geveeg houdt sowieso nooit op, want op alle apps moet je tegenwoordig vegen. Al snel werd mijn tuin weer een rotzooi, want even de digitale krant lezen, filmpjes kijken, foto ‘s terugkijken en natuurlijk appjes sturen naar de mensen om me heen… Mijn bezem begint snel te slijten want tjah… Van al dat geveeg wordt ie ook een keer gek! Ik naar de winkel voor een andere bezem, en wat blijkt? De bezems zijn op! Dit is gek, maar dat kan gebeuren. Ik naar een andere winkel en ondertussen ben ik al kletsnat geregend door die herfstbuien… Dan kom ik aan bij de andere winkel en stap daar kletsnat binnen… En wat denk je? Ook hier zijn alle bezems op! Dan in hemelsnaam naar de andere plaats in de buurt en dat is een stukje fietsen…

    Ik kom een kwartier later aan in de andere plaats en kom al snel aan bij een winkel… En wat denk je? Ik kom binnen en loop wat rond maar de vriendelijke kassajuffrouw geeft aan dat de bezems niet meer op voorraad zijn… Ik begin de moed een beetje op te geven… Dan probeer ik het bij een vierde winkel in dezelfde woonplaats en voordat ik het wist sta ik in het middelpunt van aandacht… Ik ben de vierhonderdste klant die te horen krijgt dat er geen bezems meer zijn! Wat nu?! Na vier winkels ben ik er wel klaar mee en ik fiets weer, nog steeds met een kletsnat pak naar huis. Ik start mijn computer op want als ik mijn telefoon pak moet ik opnieuw vegen, dus dat ga ik maar niet doen… Ik kijk rond op de online winkels en nergens zijn bezems op voorraad… Wat is dit nu voor geks?! Dan moet ik maar de sneeuwschuiver pakken! Er is enkel één probleem, als iedereen dat doet dan zijn die straks ook niet meer op vooraad! Want stel… Stel dat we dit jaar een witte kerst krijgen met twintig centimeter sneeuw! Je weet het in Nederland maar nooit…

    Overal zijn de bezems op, en ik probeer het eens op een buitenlandse website, zo ‘n Chinese! Het kan dan drie weken duren ofzo, maar ik moet toch een bezem hebben voor al dat vegen en swipen… Ik loop door de straat omdat ik zin heb in een ommetje en tot mijn verbazing zie ik overal vieze randen om de tuinen… Het barst van de bladeren en andere groen- en tuinresten. Heeft niemand, inclusief ik dan helemaal geen zin meer om het dan maar met de hand op te pakken?! Dat is erg ongemakkelijk maar het is een mogelijkheid… Ik ga maar naar buiten nadat een volgende korte maar hevige bui voorbij is en pak de rommel op om het vervolgens in de container te kiepen. Een halfuur later is mijn tuin zowel voor als achter weer helemaal schoon en kan er weer opnieuw geveegd worden… Ik ben best wel benieuwd wie me nu geappt heeft maar wat is dat?! Het beeld blijft zwart en reageert nergens meer op… De accu is leeg en deze moet dus eerst opgeladen worden. Net als mijn eigen accu… Die moet ook maar eens opgeladen worden dus ik plof neer op de bank en sluit mijn ogen… Terug naar de realiteit, terug naar de wereld waar gelukkig de bezems wel op voorraad zijn en waar de tuinen er op de meeste plekken wel netjes uitzien!