Blog

  • Als jij het gelooft is het waar…

    Als jij het gelooft is het waar, je droom, je nachtmerrie… Je bent bang of je bent blij en zit vol warmte. Je zet een been vanonder je dekens op de grond en gaat naar het toilet om te plassen, daar denk je bij jezelf ‘Wat zou het mooi zijn als de droom uitkomt, wat zou mijn leven er beter of mooier, misschien wel romantischer om worden…’ Of je denkt bij jezelf hoe kom ik van de gedachten van de nachtmerrie af? Of hoe voorkom ik dat deze nachtmerrie waarheid wordt? Ook dit leek zo écht… Je hebt tranen in je ogen staan omdat je bent overspoeld met verdriet, want wat je daar in die nachtmerrie zag was zo wreed… Wat nou als je zelf in je leven heel veel keuzes hebt om te maken? Wat nou als het een boodschap van God kan zijn?

    Jij wilt verder met je leven terwijl een ander denkt dat je goed zit zoals het nu met je gaat. Je wordt beoordeeld, bijvoorbeeld op je werk, misschien wel door je familie of schoonfamilie en je wordt voor gek verklaard als je tóch die beslissing neemt en je dromen gaat volgen. Misschien toch baan kwijt of je partner die gaat lopen… Maar stel, je voelt dat je het anders wil aanpakken, je krijgt elke dag zin om te zeggen ‘nu ga ik het anders doen!’ ik groei verder in mijn leven en ik heb geen boodschap aan wat die ander, of anderen zeggen! Dan maar scheiden, dan maar ontslagen worden, dan maar in het onbekende terecht komen… Wie kan nu écht bewijzen dat het waar is wat ze zeggen? Wie kan je laten zien, bijvoorbeeld op een video opgenomen in het jaar 2026 met zijn of haar mobiele telefoon dat je gefaald hebt?

    Je faalt pas als je blijft zitten waar je zit, vooral als je jong bent! Je niet verder komt en niet datgene uit je leven kunt halen waar je voor op de wereld bent gezet. Je de droom een droom laat en de nachtmerrie waarheid laat worden. Jij, een prachtig mens van God, door hem gemaakt met al je talenten, jij hebt het in je om te zeggen ‘ik doe het zelf’ en tegen anderen te zeggen ‘schaam je!’… Schaam je dat je mij in die hoek blijft duwen en mij blijft beperken! Doorzetten is wat van ons allemaal wordt verwacht… Zullen zij die het tegen jou zeggen zelf ook blijven steken in hun safezone?! Jij die volgens hun kleiner is dan hunzelf, hoeveel kleiner zijn zij tegenover wéér iemand anders? Kun jij bewijzen dat zij kleiner zijn dan jou? Misschien een hele negatieve gedachte, maar denk er stiekem toch eens over na!

    Ga uitdagingen aan, ga samen met God de uitdaging aan, vraag hem om hulp en bewandel zelf je levensweg met de HEER! De HEER die je heeft gemaakt en weet wat goed voor je is… Laat anderen zien dat je wél meer kan dan zij denken en stel je positief op. Want, je leeft niet eeuwig en niemand weet wanneer voor jou je eeuwigheid is uitgestippeld. En wat als je dan terugkijkt op dit leven? Wat denk je dan bij jezelf als je altijd hebt gekozen voor die safezone? Wil je spijt krijgen van je uiteindelijk saaie leven? Altijd die voldoening die je niet hebt gekregen en mensen die naar beneden keken en jou zagen? Wat nou als mensen omhoog kijken en je zien? Die toffe persoon die het tóch heeft gemaakt, die toch heeft geluisterd naar zijn gezonde verstand en zijn hart heeft gevolgd. En de gelovige die bij zichzelf denkt ‘gelukkig! hij kiest voor de levensweg met God’, Prijs de HEER! Jouw droom is waarheid, wat jij gelooft is waar!

  • De BOA, hoelang nog?!

    Beste lezer, het is op het moment naast alle Corona nieuws een onderwerp waar veel mensen een mening over hebben, namelijk de BOA ‘s. De mensen die de maatschappij beschermen en ervoor zorgen dat regels worden nageleefd, bijvoorbeeld dat de boel schoon blijft in je straat of we zoals nu het geval is anderhalve meter afstand blijven houden en niet met te grote groepen bij elkaar komen. Vorige week is tijdens Hemelvaartsdag een BOA persoon in elkaar geslagen omdat hij een groep jongeren wilde attenderen omdat ze met een te groot aantal waren. Voor de veiligheid van jezelf en voor de ander krijg je met mishandeling te maken en beland je in het ziekenhuis! Er wordt heel simpel gezegd ‘de politie mag alleen wapens gebruiken, want zij zijn ervoor opgeleid en de BOA ‘s kunnen de politie inlichten indien nodig…’ BOA ‘s zijn niet opgeleid om met wapens om te gaan en het ‘hoort gewoon niet bij hun functie’!

    Er wordt heel simpel gezegd ‘de politie mag alleen wapens gebruiken

    Hoe bestaat het dat in een land als Nederland geen wapens mogen worden gebruikt door BOA ‘s? Zij die elke dag weer het gevaar moeten opzoeken, net zoals de politie. Ook zij moeten zichzelf kunnen beschermen en niet door twintig man of meer zich moeten laten aftuigen omdat ze geen gummiknuppel of ander wapen hebben… De minister zegt gewoon ‘het is niet hun taak om wapens te gebruiken’, dus ze moeten zich maar laten aftuigen, daar komt het op neer. Nul procent medeleven door de overheid him self! Het past niet in de boekjes der wetten, dus wanneer valt de eerste dode? Waar zijn we in Nederland mee bezig? Moet het nu echt mensenlevens kosten omdat de wet het niet toelaat dat medewerkers veilig genoeg kunnen zijn? Mensen die het nota bene voor ons opnemen? Je hoort het bijna alleen maar over jongeren, over hun gedrag, hun zogenaamd stoere gedrag dat te treurig is voor woorden, en hoe laf kun je zijn met twintig man?!

    Het past niet in de boekjes der wetten, dus wanneer valt de eerste dode?

    Blijkbaar is dat de normale manier van leven voor een deel van deze jongere generatie, meppen, schelden en woedeaanvallen… En de politie of de BOA? Zij moeten naar de wet handelen, maar pas op dat je niet iemand teveel pijn doet want dan heb je een rechtzaak aan je broek hangen met gevolgen voor je hele leven! En de jongeren, zij lachen zich kapot! Wéér een zorg minder… Wat is de rol van de ouders tegenwoordig in de opvoeding? Wat is de rol van scholen waarbij docenten ook al steeds minder mogen waardoor leerlingen de baas worden… Ook door alle wetjes in de wetboeken. Want een leraar die een jongere of kind aanpakt, dat kost je tegenwoordig ook je carrière of erger! Goed bezig Den Haag! Goed bezig jongerengeneratie! Goed bezig om de maatschappij langzaam om zeep te helpen… Vroeger, dat waren nogeens tijden! Toen had je nog respect voor politie en andere dienstverleners die voor onze veiligheid optraden!

    Goed bezig Den Haag! Goed bezig jongerengeneratie! Goed bezig om de maatschappij langzaam om zeep te helpen…

    Het ging er toen harder aan toe, dat is helemaal waar. Maar jammer genoeg is het nodig om sommige idioten, want zo noem ik ze gerust, te dimmen. Ikzelf ben geen voorstander van geweld, maar wat als het écht niet anders kan? Meenemen die idioten en op strafkamp of internaat! Een verplicht traject, zoals een heropvoeding met Godsdienst! Jongeren moeten op een strenge maar ook rechtvaardige manier worden wakker geschud, dat is mijn mening! Een goede weg naar een goede toekomst… Ik hoop dat Den Haag, onze VVD, CDA, D66 en ChristenUnie met alle aanhang tot een oplossing kunnen komen dat BOA ‘s in de toekomst zo snel mogelijk veilig kunnen handelen…… Want het is niet de vraag hoe, maar wanneer het eerste slachtoffer valt als dit zo doorgaat! Wanneer door ‘stomme regeltjes’ er een of meerdere slachtoffers te betreuren zullen zijn, kinderen en partners die ze achterlaten, vrienden en familie……

    Ikzelf ben geen voorstander van geweld, maar wat als het écht niet anders kan?

  • Jij bent mijn wonder

    Jij bent mijn wonder, met jou kan ik absoluut niet meer zonder! Bij jou voel ik me zoals ik mag zijn, zonder teleurstelling en pijn. Wanneer jij voor de deur staat is het de liefde die me altijd voorgaat, goed bedoeld en altijd van tevoren aangevoeld. De deur is open en daar kom je binnenlopen, mijn armen, jou armen, samen doen ze ons verwarmen… De knuffel, kus en aai over je hoofd, dat is de verwelkoming die ik je heb beloofd. Ik kijk je aan, jij kijkt mij aan, onze ogen zullen voor altijd niet meer van elkaar afgaan. Wij zijn voor elkaar geboren, wij, die met elk puzzelstukje bij elkaar horen. Ooit waren we alleen, allebei niet wetende van ons bestaan, maar nu zijn we één! Samen staan we bij elkaar, want dat is ons gebaar…

    Lief dat je bent, wat ben ik blij dat je me kent. Ik zal er altijd voor je zijn, met vreugde en pijn. Ons leven gaat over bergen, soms door dalen, maar we zullen niet verdwalen! Hand in hand lopen we op de wereld, door natuur en land. Genietend van de creatie, genietend van elkaar, genietend van de toekomst daar. Ons vreugdevuur is puur, ons water helderblauw elk uur. Daar waar je bang bent, weet dan ik ben je vent. Ik ben je schild die alle angst in je hoofd stilt. Weet je nog ons eerste woord? Toen we elkaar ontmoetten, dat was de allereerste keer je toen ik je pracht stem heb gehoord. Wat was ik blij, net zoals jij! Ons leven was alleen voor even, maar nu zijn we de liefde van ons leven!

  • Je tong…

    Je tong spreekt boekdelen, beste lezer, het spreekt de waarheid of niet, het steekt soms uit voor de lol of om te pesten, te laten weten dat iemand geliefd is of stom… Het zorgt voor zachte klanken of herrie maar het wordt ook beoordeeld. Beoordeeld om je ‘tongklank’ tijdens het optreden voor de jury die de stoelen draaien of niet voor heel Nederland of de wereld. Erop of eronder is wat je tong bepaalt, een nieuwe BN’er of gewoon de lokale zanger / zangeres die gewoon leuk klinkt! De tong voelt, het maakt gebaren en het deelt… Het deelt smaken en liefde, het maakt emoties los en er komt woede overheen. De tong spreekt boekdelen en het spreekt wie jij bent! Het is wie je wilt zijn en het is wie je niet wilt zijn, het spreekt liefde en pijn uit en het lacht of giechelt.

    Je tong zingt mee, het zingt emotie en vrijheid uit. Het brengt de boodschap, veelal over liefde maar ook persoonlijk, het spreekt het refrein uit en piano met forte. Je tong maakt klinkers en medeklinkers, het wordt wit bij koorts en rood bij die brandende vuurballen van snoep… Weet je nog? Vroeger die rode ronde balletjes? Wat waren ze lekker maar pittig! De tong verraadde soms dat je aan de snoeptrommel hebt gezeten en dan volgde er straf of niet… Een week geen snoep of misschien zelfs naar boven, óf gewoon een preekje… De tong is je verrader maar ook diegene die geheimen kan bewaren, iets waar je belofte mee hebt beloofd. Je tong is samen met veel andere tongen de wereld, van mensen en dieren! Wij, met al onze tongen maken de wereld en houden het draaiende…

    Je tong spreekt inspiratie, het bepaalt je toekomst gedeeltelijk of helemaal, het zet je beter in het daglicht of juist niet… Een tong van ja en nee, met alles! Een tong van slagen of falen, een tong van liefde of haat, een tong van geloof of ongeloof, een tong die in verbinding staat met alles! Het spreekt en het emotioneert, het doet wat het moet doen of wat het niet moet doen… Hij sluit vriendschappen of verbreekt ze, hij sluit huwelijken of scheidt ze met als gevolg een nieuw leven of veel verdriet! Het is een allesdoener, een allesdoener die de wereld mee beheerst met gedachte en gevoel. Gevoel en gedachte lopen over de tong……

  • Het grootste evenement van 2020 is stilte!

    Beste lezer, het is stil… Stil op de velden van de jaarlijkse evenementen… Misschien een enkele vergeetachtige die toch komt met volle verwachtingen maar dan is het stil, muisstil… Geen mensen, geen gezelligheid, geen muziek, geen andere activiteiten, geen lachen gieren brullen, het grootste en enige evenement dit jaar is stilte! Geen gejuich en geen lekkernij en drank, geen zonsondergang tussen de gezellige menigte, alleen maar de bries van de wind of de drup van de regen… Bij veel evenementen is het sinds jaren dat een editie niet door kan gaan en dan bij enkelen de grote hamvraag: Zal er nog wel een volgende editie komen, want kunnen we dit overleven?!

    Geen gejuich en geen lekkernij en drank, geen zonsondergang tussen de gezellige menigte

    Sommige mensen zeggen dat het nieuwe normaal voor altijd zal blijven, want komen we ooit van het Coronavirus af en leren we voor altijd ons lesje om deze ellende voortaan te voorkomen? Wij zijn mensen die sociaal willen zijn, ookal lijkt dat soms in de mentaliteit van tegenwoordig, of moet ik zeggen de oude mentaliteit voor Corona van tegenwoordig niet zo. Zal de ikke ikke idioterie dan nu toch nog eens een flinke stap terug moeten nemen? Hebben we elkaar toch weer meer kunnen vinden in tijden van Quarantaine? Laten we het hopen! Zullen we elkaar positief in de armen vliegen als onze minister president zal aangeven dat we weer met z ‘n allen 100% sociaal mogen zijn zónder anderhalve meter afstand? Zoals het vóór maart dit jaar was?

    Zal de ikke ikke idioterie dan nu toch nog eens een flinke stap terug moeten nemen?

    Kunnen we volgend jaar weer springen, gekdoen en feesten op evenementen en zal evenement ‘stilte’ verleden tijd zijn?! Laten we het met z ‘n allen hopen en van 2021 dat speciale jaar gaan maken dat we dik en dwars hebben verdiend! Cross en muziek in de Achterhoek, pinksterfeest op de Flevopolder of in Limburg, of onze tentjes en caravans opzetten in onze achtertuin, dát maakt het verschil! Wij zijn mensen die nieuwe mensen willen ontmoeten en vreemd of niet, samen een feest van het leven willen maken zónder anderhalve meter afstand, gewoon hand in hand met elkaar! We gunnen elkaar het beste en de lach spreekt boekdelen op ieder ‘s gezicht als het refrein klinkt. Evenement stilte met als hoofdact ‘stil in mij’ is wat dit jaar al nummer één staat, nét zoals de nummer twee ‘de waarheid’ een andere betekenis zou kunnen krijgen!

    Wij zijn mensen die nieuwe mensen willen ontmoeten en vreemd of niet, samen een feest van het leven willen maken zónder anderhalve meter afstand

  • De slaapkop

    Tik tik tik op het raam, de regen overheerst buiten en de natuur ademt eens diep in! De droogte van de afgelopen tijd krijgt even een zetje op zij en de planten en bloemen krijgen even een pitstop… Er komt een flits en een knal, en de donder galmt flink na. Maar wat nu?! De slaapkop zit rechtop in zijn bed omdat hij wakker is geschrokken van het onweer… Zo opeens! Wat is de natuur toch hard soms. De slaapkop lag zo lekker te dromen en nu is het drie uur in de nacht! Het waait buiten behoorlijk en het natuurgeweld barst los, de éne na de andere knal meldt zich en ondertussen wordt de warmte van de afgelopen dagen verdreven. De slaapkop zet het raam even op de kierstand, want deze stond wagenwijd open. Toen hij zijn hoofd door het open raam stak een felle flits op elf meter afstand en een knal… de stroom valt uit en daar staat de slaapkop in het pikkedonker… Blikseminslag nummer één!

    Geen licht, niet bij hem, niet bij iemand om hem heen… Er raast een vlucht naar het bed om weer verder te slapen maar dat lukt niet. Het knalt en dondert zo hard door dat hij telkens wakker schrikt. De slaapkop pakt zijn telefoon en helaas… deze is leeg. ‘Hoe moet ik hem nu opladen?’ is wat hij bij zichzelf denkt. Dan maar niet… De slaapkop slaapt na de hevige donderbui weer in, nét zoals de natuur om hem heen! Dan schrikt hij opnieuw wakker… Op zijn gezicht voelt hij gekriebel en het is een gigantische spin! Eentje die de huisspin wordt genoemd en hij jaagt het dier van zijn gezicht. Hij slaat zo hard half in zijn slaap dat hij zichzelf op zijn gezicht slaat! Wéér is de slaapkop wakker. Hij pakt de spin en doet hem naar buiten, al levend. De slaapkop gaat weer slapen en vroeg in de ochtend wordt hij opnieuw wakker.

    Hij hoort het geluid van de vogels en de zon begint op te komen. Heerlijk fris voelt het aan en hij besluit op te staan en een wandeling te maken. Hij kijkt en luistert om zich heen en af en toe ziet hij een afgebroken boom door het onweer van de nacht die hem wakker deed schrikken. Bloemen, planten en dieren leven met hem mee en ze hebben lijkt het wel een boodschap. Terwijl de slaapkop door het bos loopt buigen alle planten zich naar hem toe en komen alle dieren, groot en klein in een kring om hem heen staan. De slaapkop wrijft even in zijn ogen en knijpt in zijn arm, hij blijkt niet te dromen… Hij kijkt om zich heen en hij ziet de pracht van de natuur hem omsingelen, het lijkt net een sprookje of een rare film. Hij kijkt naar boven daar waar het licht steeds feller op hem begint te schijnen. Zó fel dat is niet te beschrijven, tóch is het wel aangenaam voor de slaapkop. Het verblindt hem niet…

    Het wordt ineens heel maf, hij ziet iemand naar hem toe lopen vanuit de verte… Het is een wat oudere man met een hele zachte stem, hij draagt een lang gewaad en hij spreekt de slaapkop aan als hij voor hem staat. Zie je de pracht om je heen? De natuur, de wereld, de dieren? Zie je de mooie mensen om je heen? Die liefde die ze kunnen geven, maar helaas ook de haat? Zie je de verbittering om hen heen? Het verdriet en boosheid? De pijn in hun harten? Verlossing is nabij! Het is een kwestie van tijd… De zoon Jezus zal terugkomen en redden! Hij zal goed en kwaad scheiden, de wereld zoals ie nu is zal niet langer bestaan… Goed zal hij worden en het koninkrijk zal één worden met de nieuwe aarde! Hij legt een hand op de slaapkop en enkele dieren komen dichterbij hem staan en likken over zijn gezicht. De slaapkop aait over de koppies en bedankt de man in het gewaad. Hij zegt ‘tot snel!’ en alles gaat weer zijn eigen weg. De slaapkop, Rob is zijn echte naam is verbaasd over zijn visioen…

    Rob is niet gelovig, hij wilde ook eerder niets met het geloof te maken hebben, maar hij is anders gaan denken… Hij is gaan geloven dat er meer is tussen hemel en aarde, hij heeft de hemel deels in de lucht kunnen zien, met alle pracht die er is. Gewoon tijdens een wandeling om kwart over zes ‘s morgens in het bos bij hem in de buurt…

  • Tante Bep

    Tante Bep, dat is haar naam en ze houd van praten, in alle hoeken en maten! Wie een vraag stelt krijgt meer dan het antwoord met alles wat ze vertelt. Ze is lief en staat nooit alleen, ondanks haar gekwebbel is ze gewoon ieders nummer één! Ookal is het onzin wat ze vertelt, het is altijd gezellig als ze je belt. Rotsfeer is bij haar aanleiding voor gedrag als goed weer. Regen maakt plaats voor zonneschijn, uiteindelijk ervaart iedereen een geweldig festijn. Het verhaal gaat de wereld rond, en Tante Bep maakt het nog wat extra bont. Waarheid is voor vele van haar concurrenten een heuse strijd, maar ónze Tante Bep houdt niet van liegen en bedriegen! Zij heeft een hart van goud, daarmee wordt ze vást honderd jaar oud…

    Alleen hoef je je niet te voelen, ook houdt zij tussen alle gebeb van een lekker potje sjoelen! Koffie, thee, cola of jus ‘d orange, er is voor iedereen tijdens haar aanwezigheid een kans. Een decibelmeter in haar buurt weet het absoluut beter, maar voor Tante Bep is het gewoon het leven, want zij zegt ‘het duurt maar even!’. Stil staan en stil zijn kan altijd, maar voor mij is dat een beste strijd. Het moet, en daarom ben ook ik diegene die het dan gewoon doet. Dit is wat ze zegt tegen mensen, want niet alles, niet iedereen kan altijd voldoen aan haar wensen. ‘s Morgens begint haar dag al druk, zo erg, ze valt geregeld door haar eigen onoplettendheid van haar kruk. Kontje blauw, dus even een harde schreeuw met als gevolg AUW!

    Opstaan en verdergaan, niet zeuren en gaan met die banaan! Het is gewoon wie zij is, zo bijzonder daarom voor niemand een gemis. Tante Bep is niet dom, niet stom, maar een dame met volwassen gedrag, ondanks dat ene bepdingetje wat heel groot lijkt, iedereen mag haar, dat blijkt! Samen lachen we erom, samen huilen we erom, en samen beppen we erom, of de situatie nu recht is of krom! Knuffel of buffel, Tante Bep is iemand met lef en dit alles is waarom ik het glas op haar hef! Tante Bep, ik proost op jouw geluk, net zoals je dat ons hebt gegeven, soms met enig beven. Jij bent het met je streven, en daarom is het gewoon prettig om met jou te leven. Je lacht met al je pracht, je schettert terwijl de regen op de ramen klettert en je troost als niet op goed nieuws wordt geproost!

  • Pientere Pietje

    Pientere Pietje, erg slim, beetje erg onzeker en erg gevoelig! Hij is smoorverliefd op een meisje, ze heet Sandra en zij werkt bij hem op hetzelfde kantoor. De twee werken op dezelfde afdeling en hebben geregeld met elkaar te maken omdat ze elkaar nodig hebben als het gaat om computer-ondersteuning. Zij is helemaal into Windows en hij helemaal into Apple, dus je zult begrijpen dat dat niet altijd goed met elkaar communiceert. Apple en Windows, Pietje en Sandra, allebei vrijgezel voor zover ze het van elkaar weten. Sandra was degene die spontaan bij pientere Pietje kwam, een gezellige babbel en terwijl zij hem niet kende al heel gauw een grapje of gewoon gedol. Zo spontaan kan het gaan zou je denken, collega ‘s die gezellig aan het dollen zijn of een leuk gesprek hebben, zó gaat het met Sandra en Pietje. Langzaam beginnen ze steeds meer van elkaar te weten, en in de toekomst, dat is wat pientere Pietje hoopt, meer dan Windows en Apple van elkaar weten!

    Het gaat een paar weken door op ‘dezelfde manier’, af en toe een praatje en een lolletje, en Pietje begint ook steeds losser te komen want hij is nu eenmaal onzeker over zichzelf. Bij Sandra durft hij het en een enkeling om hun heen begint het op te vallen. Het is vrijdag en Pietje gaat naar huis, nét zoals Sandra. Ze begroeten elkaar en buiten scheiden elkaar ‘s wegen. Pientere Pietje begint steeds meer voor Sandra te voelen. Elk moment op de dag gaat ze door zijn gedachten en het begint erg bezit van hem te nemen! Welkom in de wereld van een gevoelige… Sandra werkt nog maar een paar weken op kantoor en Pietje al een paar jaar, maar toch voelt het alsof ze elkaar al jaren kennen. Toch twijfelt Pientere Pietje, ben ik wel pienter genoeg voor haar? Ik, gewoon een ICT ‘er en Sandra als manager ‘belangrijke zaken’… Dat verschil is toch eigenlijk best wel groot denkt hij.

    Pietje kijkt thuis op zijn telefoon en gaat zoeken naar Sandra op social media. Hij twijfelt… ‘Zal ik haar toevoegen?’ Het Engeltje zegt ja, het duiveltje nee, of is het nu net andersom? Hij weet het niet en tenslotte legt hij zijn telefoon weer op tafel en gaat aan het eten beginnen. Na de afwas komen zijn ouders en begint Pietje te praten over zijn nieuwe verliefdheid op het werk. ‘Waarom voeg je hem niet toe?!’ zegt Pientere vader! ‘Wat kan er misgaan?’ Pieter reageert erg onzeker als antwoord op de vraag van zijn vader en pakt zijn telefoon. Hij zoekt opnieuw op Sandra en voor hij het wist had hij zijn vinger op ‘toevoegen’ gezet. ‘Vriendschapsverzoek verstuurd’ staat nu onder de naam van Sandra. ‘Het is nu alles of niets!’ zegt Pietje en hij legt zijn telefoon weer op tafel. De koffie wordt aangezet en de cake geserveerd. Af en toe pakt Pietje zijn telefoon, maar er staat nog steeds ‘Vriendschapsverzoek verstuurd’.

    Nadat de pientere ouders weer naar huis zijn gegaan pakt Pietje nog een keer zijn telefoon. Hij opent de social media app en hij hoopt op nieuws. Er verschijnt allerlei nieuws, maar niet dat wat hij hoopte… Hij zoekt op Sandra en nog steeds staat er onder haar naam ‘Vriendschapsverzoek verstuurd’. Hij legt de telefoon neer en gaat slapen. De volgende dag breekt aan, hij staat op en pakt meteen zijn telefoon. Opnieuw opent hij de social media app en zoekt op Sandra. Er staat nog steeds ‘Vriendschapsverzoek verstuurd’ onder haar naam en hij begint al wat te balen… ‘Het zal toch niet zo zijn he?!, niet weer!’. Pietje gaat naar beneden en begint met zijn ontbijt te maken en vervolgens gaat hij de tuin in want hij had in de planning nieuwe plantjes te gaan kopen. Hij nodigt zijn broer uit en samen gaan ze op pad. De middag nadert en zodra de beide broers klaar zijn in de tuin pakt Pietje zijn telefoon. Hij zoekt Sandra op en er is iets veranderd onder haar naam… Er staat ‘chatbericht’…

    Normaal staan bij alle vrienden op de social media app onder elke naam ‘vriend’ maar nu staat er bij Sandra ‘chatbericht’ en verder helemaal niets… Alleen bij haar! Pietje heeft hier een naar gevoel bij, hij voelt zich afgewezen. Hij kijkt ‘s avonds nog eens op zijn telefoon en nog steeds staat bij Sandra hetzelfde… De nieuwe werkweek breekt weer aan en Pietje gaat weer naar kantoor. Daar komt hij al vrij snel Sandra tegen, die niets tegen Pietje zegt. Geen Windows en Apple meer samen? De dag loopt op zijn einde en ze zijn elkaar al een paar keer stijf voorbij gelopen. Pietje wil eigenlijk wel weten wat er nu aan de hand is, maar hoe pakt hij dit aan? Het is sinds zijn vriendschapsverzoek aan Sandra. Tóch vraagt hij haar de volgende dag of zij zijn vriendschapsverzoek heeft ontvangen en zij antwoordt terug ‘ik zit niet zovaak op social media, ik doe er bijna niets mee…’ Daarmee kan Pientere Pietje het doen en dan loopt Sandra door. Wat moet hij hier nu mee? Pientere Pietje begint in de gaten te krijgen dat hij gelijk heeft… Sandra wil niets meer met hem te maken hebben, zo gedraagt ze zich.

    Er gaan een paar weken voorbij en dan krijgt Pietje bericht. Het is Sandra. Ze heeft weer problemen met haar computer en hij gaat er naartoe. Misschien is dit een mogelijkheid om met haar te praten waarom ze zo afstandelijk doet… Hij loopt naar haar toe en daar zit Sandra. Sandra staat op en doet de deur achter Pietje dicht. Ze gaat naast hem zitten en begint met hem te praten. Ze vertelt hem dat ze toch best wel dichtbij elkaar kwamen in die paar weken tijd en dat ze daarom even afstand deed. Ze vond het leuk maar aan de andere kant ook weer heel eng… Sandra had even bedenktijd nodig en nu is ze zover om Pietje te vertellen dat ze hem ook erg leuk vindt… Ze wil pientere Pietje beter leren kennen en ze verontschuldigde zich voor haar afstandelijke gedrag. Ze praten het nog even uit en na de tijd verlaat Pietje met een blije blik het kantoor van Sandra. De afspraak voor een gezellig avondje uit staat gepland en de social media app geeft een nieuw bericht… Het is Sandra die Pietje heeft toegevoegd… Pietje gaat supervrolijk naar huis en eenmaal thuis gaat hij koken en na de afwas trekt hij het beste van zijn kleding uit zijn kledingkast.

    Ze hebben samen afgesproken bij een gezellig restaurant en hij wacht bij de ingang op Sandra. Precies op tijd komt Sandra aangelopen en al zenuwachtig lopen ze samen het restaurant binnen. Ze hebben een tafeltje achterin gereserveerd in de hoek en daar gaan ze zitten. Eenmaal besteld genieten ze samen van het eten en kletsen ze lekker de avond door. Het wordt steeds gezelliger en er lijkt bij beiden een enthousiasme te ontstaan. Vervolgens lopen ze hand in hand het restaurant uit… Ze besluiten samen nog even een eindje te wandelen in het park. Pienter dat ze zijn plakken ze dit er nog achteraan, want ze hebben beide in gedachten dat ze even samen alleen willen zijn. En waar kan dat nog beter dan bijvoorbeeld in een park waar ‘s avonds laat bijna niemand in de buurt is. Sandra en Pietje wandelen een stuk en gaan op een bankje zitten bij de vijver. Het is bijna muisstil, je hoort in de verte een watervalletje in het park en een briesje wind. Sandra gaat dichtbij Pietje zitten en daar komt het moment dat Pietje zijn arm om Sandra heenslaat……

    Smoorverliefd dat ze zijn zitten ze daar op het bankje. Beide buikjes vol van eten, maar ook vol van liefde! Smoorverliefd dat ze zijn kruipen ze lekker tegen elkaar aan en de avond duurt nog lang… Knusjes horen ze de kerkklok in de verte twaalf uur slaan. Het is tijd om de trein te pakken zegt Sandra, maar Pietje zegt dat hij haar wegbrengt dus ze zich geen zorgen hoeft te maken. Sandra vertrouwt zich helemaal toe aan Pietje en de nacht duurt nog lang… Romantisch lang! Omarmd staan ze te knuffelen bij de vijver en de eerste zoenen op de mond zijn uitgedeeld… Diep in de nacht gaan ze samen naar Pietje ‘s auto en hij brengt haar naar haar huis in een stad twintig kilometer verderop. Bij huis wordt nog even stevig geknuffeld en dan gaat het nieuwe verliefde stelletje ook écht weer voor even uit elkaar omdat er ook nog geslapen moet worden… De volgende werkdag breekt aan en ze wachten op elkaar bij het kantoor. Daar lopen ze samen hand in hand naar binnen en iedereen kijkt stomverbaasd, maar wel super enthousiast naar het nieuw verliefde stel. Er volgt applaus en gefluit, want zo gaat dat!

  • Het is een dag, die je alleen in films ziet!

    Het is een dag, die je alleen in films ziet! Beste lezer, het is wel een beetje waar. De afgelopen twee maanden, maar ook nog de komende maanden zal er helaas weinig aan het beeld veranderen dat we nu elke dag meemaken. Mensen die met mondkapjes rondlopen doet me denken aan een rampenfilm en dat je overal afstand moet houden en buiten moet wachten omdat er maar zoveel mensen naar binnen mogen, dat is toch nét een nachtmerrie en niet de realiteit? Helaas, deze nachtmerrie is realiteit! Ziekenhuizen die het aantal opnames bijna niet meer aankonden, want de dreiging was dat de IC ‘s mensen moest weigeren vanwege te weinig capaciteit was in de buurt. Hoe erg kun je het hebben? Misschien nog wel erger dan een rampenfilm! Helaas word je door hard knijpen in je arm niet wakker uit je nachtmerrie, het is de wereld zoals hij nu is!

    Helaas word je door hard knijpen in je arm niet wakker uit je nachtmerrie

    Ondanks alles gaan we langzaam weer wat merken van de versoepelingen die overheden doorvoeren. We kunnen weer naar de kapper, naar de pedicure en binnenkort gaan bioscopen en theaters weer open, mét de maatregelen, maar het is weer een begin! Een begin om samen de samenleving weer te herstellen… Een begin om straks voorzichtig in eigen land weer elkaar eens op te zoeken als we weer ergens mogen drinken buiten ons huis om. Even weer het oude gevoel van toen! Weet je nog voor Corona? Maar zullen we tóch met z ‘n allen nog even volhouden? Even door de zure appel heen blijven bijten? Vanmiddag ben ik in de stad even boodschappen wezen doen en naar de markt geweest zoals ik elke zaterdag doe en ik merkte vooral in de supermarkt dat het er gespannen was en mensen geïrriteerd reageerden… Wat héb je eraan? En wat is er moeilijk aan om even te wachten?

    Even weer het oude gevoel van toen! Weet je nog voor Corona?

    Haastige spoed is zelden goed, maar toch nu met de anderhalve meter afstand zijn er toch mensen die eigenwijs zijn en denken de hele wereld voor zichzelf te hebben. Het is zo jammer want je voorkomt met de rust een hoop kommer en kwel zoals ruzies of knokpartijen. Het voelt hierdoor voor mij niet altijd fijn om boodschappen te gaan doen, maar het moet toch! Je kunt merken dat de spanning in de steden groter is dan in de dorpen, normaal doe ik meestal de boodschappen in mijn eigen dorp waar ik woon, maar vanmiddag kwam het even beter uit om mijn boodschappen in de stad te halen. Ik was blij dat ik weer in de auto zat! Juist nu we elkaar meer nodig hebben kan dit naar mijn mening al een initiatief zijn om elkaar ‘s glimlach wat meer aan elkaar te laten zien! Misschien een sociaal praatje op gepaste afstand als er ruimte voor is?

    Het is de angst, het is de irritatie, het is het balen! Deze drie dingen zijn bij veel mensen af te lezen op hun gezicht als je ze tegenkomt.

  • Tijd, wat is dat voor jou, wat is dat voor God?

    Tijd, beste lezer, wat is dat voor ons? Wij willen het liefst ons hele leven plannen, nét zoals een ieder dat denkt te kunnen. Maar wat als het je niet lukt? Wat als jij er niet de controle over hebt? We willen op jonge leeftijd uitgaan en vrienden maken, dat lukt vaak, we willen slagen voor onze opleiding, nou dat is ook vaak geen probleem. Je slaagt tóch ergens voor! Je krijgt die te gekke baan en zo rond je dertigste is je leven aardig op orde zou je denken… Maar wat ontbreekt er nog? Je hebt een leuke sociale kring om je heen met familie en vrienden, leuke baan en een mooi huis, maar waar is je liefde? De liefde van iemand die naast je staat… Iemand die van je houdt en waar je oud mee wilt worden? Ondanks alles kom je ‘s Avonds alleen thuis en sta je in je eentje op. Er is niemand die goedemorgen of welterusten tegen je zegt en staat de radio of TV niet aan dan is het stil… Héél stil en sta je bijna overal alleen voor!

    Je krijgt die te gekke baan en zo rond je dertigste is je leven aardig op orde zou je denken… Maar wat ontbreekt er nog?

    Je nadert steeds dichterbij de veertig, nog vier jaartjes en dan is het zover! Oh… wat nu?! Dát past niet bij de gangbare planning voor een mensenleven! Ik die, lijkt het wel, als enige alleen ben tussen iedereen die wel dat geluk heeft gevonden! Je voelt in je leven dat er wat ontbreekt en een enkeling begint al wat grapjes te maken over ‘de liefde’. Goed bedoeld en je zoekt er niets achter, maar de persoon die het zegt zet je wel aan het nadenken. Hoe pak ik dit aan?! De tijd van disco en kroeg is aangezien mijn leeftijd geweest, en zijn festivals de plek om iemand te gaan zoeken? Online dating? Op je werk of bij een club? Kerkgemeenschap? Stel dat het nu gewoon er niet van komt. Dat waar je ook komt er gewoon niemand is of diegenen die vrijgezel zijn niet in jou zijn geïnteresseerd of jij in hun… Wat nou als het op de datingsites niet lukt?! De één krijgt dagelijks tientallen mails of berichtjes en jij niets! En als jij wat stuurt word je afgewezen…

    Stel dat het nu gewoon er niet van komt

    Nergens heb je geluk in de liefde, wát je ook probeert! Het trekt aan je eigenwaarde en je begint weg te zakken want je voelt je kansloos… “Ik kan niemand krijgen” is wat je tegen mensen begint te zeggen als jij of zij er over beginnen te praten en de negativiteit heeft je te pakken! Dit is erg moeilijk om mee om te gaan, want je hebt toch ook recht op liefdesgeluk?! Je wilt toch ook iemand bij je?…… We vergeten dat wij het willen zoals het ons uitkomt en zoals een ander het wil! Maar God heeft een eigen wil en een eigen tijd wanneer jij er klaar voor bent! Of je nu veertig, vijftig of zestig bent, of misschien nog ouder, het is God die het op je pad brengt en dan zal het ook goed zijn! Dat wil niet zeggen dat je wordt gedwongen om er niet naar om te kijken, dus het weg te stoppen, maar vouw je handen en vraag om kracht! Vraag om wijsheid en hoe ermee om te gaan. Je krijgt antwoord en je wordt geholpen!

    We vergeten dat wij het willen zoals het ons uitkomt en zoals een ander het wil! Maar God heeft een eigen wil en een eigen tijd wanneer jij er klaar voor bent!

    Tijd is voor ons de klok en de jaren die we in ons leven wegtellen, de fases in ons leven die voor een ieder weer anders is. Wat voor jou een gemis in de liefde betekent, betekent voor de ander een gemis van bijvoorbeeld ouderschap. Een gemis van carrière of gemis van gezondheid kan er zijn, maar een ieder heeft wel een ontbrekend stukje in zijn of haar leven of heeft dat gehad! Wát is de bedoeling daarvan? De grote vraag waarom? Dat is een woord dat we dagelijks uitspreken of denken… Tijd is kostbaar voor ons, want we willen toch mee met de rest? We willen toch bij het plaatje horen en samen het geluk met elkaar delen? God denkt daar nét ietsje anders over! Het is jouw leven met jouw dingen en jouw groei en leerprocessen. Wat komt er allemaal nog op je pad en past het als je daarachter bent nog in je leven wat je zo graag wil? Heb je er dan nog wel tijd voor?! De verdere toekomst kunnen en mogen we nog niet zien, maar de voorbereidingen zijn er!

    Tijd is kostbaar voor ons, want we willen toch mee met de rest? We willen toch bij het plaatje horen en samen het geluk met elkaar delen?

    Tijd is je leven lang, dat is ons leven lang, en het is bij een ieder weer anders! Door de situatie op onze wereld willen we alles plannen, maar ik denk dat we daar eens meer vanaf moeten! Het is ieder voor zich en God stuurt het. Luister naar wat de HEER, dus God tegen je te zeggen heeft en kijk verder dan alleen dat gene wat je mist. Kijk naar alles! Verruim je horizon en je zult sommige dingen beter begrijpen. Geef het gemis plaats en uit het, maar er komt een tijd dat je het zal begrijpen en ermee verder kunt! Het is niet makkelijk, maar het kan je leven aangenamer maken. Geef het niet op, maar blijf doorgaan… God, maar ook Jezus leeft met zijn Heilige Geest in je, maar je moet wel je hart ervoor openstellen en het accepteren. Je leven is een plan, een leerweg en een avontuur! Als alles aan je leven klopt, wat heb je er dan nog aan te doen?

    Luister naar wat de HEER, dus God tegen je te zeggen heeft en kijk verder dan alleen dat gene wat je mist