Spinnekop

Stef ligt in zijn bed te slapen, want in de B&B middenin het bos verblijft hij een nachtje in de pracht van de natuur. Nergens is het zo rustig als daar en die frisse lucht overal… Heerlijk! Echter is er wel een probleempje… Hij is bang voor spinnen! Naast zijn liefhebberij voor de natuur hoopt hij nooit spinnen tegen te komen, want dan stapt hij met kippenvel een meter terug.

In zijn drukke carrière ontbreekt het aan voldoende ontspanning en dit is zijn eerste keer… In het donkere bos met allerlei gedierte. De eigenaar komt elke morgen persoonlijk ontbijt brengen en daar verheugt Stef zich op. Zichzelf lekker laten verwennen. Vandaag heeft hij geluk! Geen één spin gezien… Maar dan, terwijl hij in het donker licht hoort hij iets over de muur lopen.

‘Het is geen spin… Het is geen spin!’ zegt hij tegen zichzelf en hij probeert het geluid te negeren. Het komt dichterbij en gaat dan weer verderaf. Als het wél een spin is, dan is ie wel groot! De laatste die hij zag was behoorlijk… Een dikke grote huisspin bij hem op de bank. Het lijfje zo’n twee centimeter en dan die dikke lange pootjes… Gadver! Dat beeld heeft Stef nog steeds voor zich.

Het geluid klinkt nog steeds over de muren, maar dan lijkt het dichterbij te komen. Hij doet de lamp aan en angstig kijkt hij om zich heen… Als er maar geen spin zit… Als er maar geen spin zit… Nee, er is niets te zien! De lamp gaat uit en Stef doet zijn ogen dicht. Hij voelt even later wat over zich heen kriebelen en hij denkt dat dat van een spin afkomt. De lamp gaat opnieuw aan en weer is er niets.

Het trippel trappel trippel trap-effect werpt opnieuw geen vruchten af en de lamp gaat opnieuw uit. Enkele minuten later schrikt Stef zich een ongeluk! Hij wordt wakker met een gigantische spin naast hem op zijn hoofdkussen! Het is toch niet te filmen?! Z’n hart gaat tekeer en als hij van de schrik is bekomen raakt hij vooral niet in slaap… Dan heb ik het over drie uur later. Zijn trauma met spinnen is nog niet beëindigd en de volgende dient zich alweer aan.

Een lekker nachtje in het bos lijkt een complete mislukking te zijn. In plaats van rust is de onrust weer teruggekeerd… Hoe nu verder?! Stef richt zich in de vroege morgen op de natuur terwijl het al ietsje licht wordt. Geen angst meer voor spinnen en de kriebels? Daar maar even niet aan denken! Terug van zijn verkenning komt hij op zijn kamer en ontdekt twee mega grote spinnen. Jawel, die van plusminus twee centimeter.

Hij kijkt ernaar en verstijft. Zijn ogen zijn als een vriesblik! Het duurt niet lang of Stef verstijft volledig… Is hij er nog bij?! Daar lijkt het niet op. Met gevaar voor flauwvallen probeert hij zich groot te maken, maar daar lukt weinig van. Als jij twee joekels van spinnen in de kamer hebt dan ben je toch ook geen held of heldin meer?! Maar voor nu?! Sluit ik het af omdat hij maar vast aan zijn volgend hoofdstuk begint… Het ontbijt!

Achter elkaar prutst hij zijn lekkernij in zijn mond en daarmee komt een einde aan de jarenlange angst voor de lieve kleine diertjes. De spinnen kronkelen overal overheen en dat maakt het allemaal wel heel bijzonder, want waar is Stef’s angst gebleven?! Voor nu niet belangrijk. Want nu heeft hij zijn ontbijtje dat al bijna op is. Bijna…

Reageren op dit artikel

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *