Het is niet dat ik het niet wil…

Wandelen in de stralende zon, dat is niet waar ik zin in heb… Fietsen of mountainbiken door de natuur en over de heuvels, modderplassen en andere ruige hindernissen, het is waar ik geen zin in heb… Een telefoontje plegen, iemand bezoeken of gewoon je sociale contacten bijhouden… Gadver! Ik heb er geen zin in! Moet dat nu weer? Er is geen motivatie, zowel in mijn lichaam als hoofd om een paar stappen te lopen zodat ik de was kan opvouwen of nieuwe was kan doen. Het heeft nu geen zin want ik denk dat ik het niet kan omdat ik geblokkeerd ben van binnen! Ik krijg het mijn strot niet uit, ik ben verstijfd, ik ben diegene die ik niet kan identificeren…

Ik eet ‘s morgens mijn boterham, bakje vla of pap en dan ga ik naar mijn werk. Alles is al bagger als ik op de fiets ga zitten of in de auto ga zitten om er naartoe te gaan! Het regent pijpenstelen en een uur later schijnt de zon terwijl de bloemetjes, bijtjes, vogeltjes en al wat leeft geniet en de dagen doorgaan. Ik zie geen zon, behalve met mijn ogen, ik voel hem niet en ik let niet op de bijtjes, vogeltjes en al helemaal niet op het kleurrijke van de planten. Iemand maakt een grapje en ik raak geïrriteerd, rot op is wat ik denk en laat me met rust! Het is gewoon zoals het is en het boeit me gewoon geen ene moer… Elke tien minuten kijk ik op de klok en denk bij mezelf ‘moet ik nog zo lang?’

Het kan me allemaal ontnomen worden en al die show? Schei er toch mee uit is wat ik denk. Alles is zo eentonig, zo saai en bij de eerste de beste opdracht die ik krijg word ik moe en is motivatie ergens te vinden waar ik die niet kan bereiken! De klok tikt langzaam door en terwijl ik me slecht voel is het dan eindelijk vijf uur! Spullen pakken, nog één bakkie koffie of thee en dan naar de auto of de fiets… Geen hallo, geen tot ziens, want ik voel me gewoon ‘klote’ en ik wil niet gestoord worden! Met hoge snelheid rijd of fiets ik weg want ik wil zo snel mogelijk thuis zijn. Daar kan ik me verbergen achter een rolgordijn en daar ziet niemand me.

Iedereen zal me worst wezen en er is toch niemand die om me geeft! Was ik er maar gewoon niet, want wat is dit voor trieste rotwereld? Coronalockdowns achter elkaar en als er dan eindelijk iets is waar ik me een beetje op verheug dan wordt het gecanceld omdat de hele wereld weer eens op slot zit… Pfff, het is etenstijd en er ligt een kippenpootje op het aanrecht. De groente is in de koelkast maar ik heb geen zin… Thuisbezorgen dan maar bellen en binnen een halfuur staat de beste man of vrouw aan mijn deur. Ik ben zo ‘n vijftien euro lichter maar wat is dat ongezonde voer toch lekker! Zout, vet en een lading kunstmatigheid is wat mijn maag vult en het toetje is een grote bak ijs…

Mensen vinden me raar, en sommigen zeggen ‘dat is niet waar!’ Waarom zie ik dat dan niet? Waarom zijn al die blikken zo duister en negatief? Als ik zou moeten tekenen hoe ik me voel dan zou ik het gehele vel zwart of grijs vullen met mij alleen in het midden… Leegte, boosheid, ontevredenheid en verdriet zullen uitgedrukt worden in poppetjes die mij aanvallen! Geloven in iets? Géén idee! Als er iets is dan is hij mij zeker vergeten… Kom er maar niet mee, lijkt mij het beste! Ik geloof niet eens in mezelf, laat staan de schepper… Waar is de eerste de beste trein om naartoe te gaan? Een trein naar sint juttemis of de plek waar ik uit mijn leiden word verlost? Het is niet dat ik het niet wil, maar ik kan het niet…

Dit verhaal kan zomaar van iemand zijn die lijdt onder een depressie… Iemand die er niet alleen voor moet staan, iemand die net is zoals ik in een donkere periode was in mijn leven! Iemand die zoekt naar het licht, warmte en liefde! Aandacht en acceptatie zoekt. Ik heb het gevonden, maar miljoenen, misschien wel miljarden zijn nog op zoek naar een verlossing! Kijk om naar elkaar, altijd maar vooral nu in deze bizarre tijd!

2 reacties

  • Hendri

    Beklemmend.ik was even bang dat het over jouw situatie nu ging. Gelukkig niet. Mar het is wel een situatie waar veel mensen mee kampen. Houd moed, blijf stralen!

    • admin

      Hallo Hendri,

      Gelukkig gaat het niet over mijn situatie nu. Het is wel hoe ik me vroeger een tijd voelde.
      Ik wil hiermee echt beschrijven hoe iemand in een depressie denkt en doet…

      Groetjes Bas

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.