Gedichten

De klok zakt terug…

De grote bimbam zakt vannacht een uurtje, ben benieuwd of de kleine wijzer niet afbreekt… Een heel uur terug in de tijd, misschien heel simpel, misschien een hele strijd. Voor ons morgen een uurtje langer in ons nest met onze neus richting west. Waarom naar die richting zou je denken… Ik denk dat bij goed gedrag de goede Heilige geest ons een ‘westelijk cadeautje’ zal schenken. De zon komt snel weer op en dat maakt de dag weer top. Ookal regent het misschien als een gek, dan zal de stamppot heerlijk smaken met dat knapperige spek! Aardappels, andijvie, kaas, spekjes en een stuk worst, dat maakt het dat we onze vingers erbij aflikken en dat men misschien een beetje morst. Het mag gewoon, want niets hoeft perfect, het hoeft niet altijd supernetjes want waarom altijd dat speciale effect? We zijn Nederlanders, wij zijn de stamppotmakers, de denkers, de battle tegen de Vlamingen in Tien voor Taal… Een nadeel is wel: we zetten ons soms met al onze gekkigheden over Zwarte Piet of Negerzoenen voor paal… Oei, wat zeg ik nu? Regent het nu kritiek op mijn paraplu?

Dat ik dit oordeel geef kan me misschien duur komen te staan, maar waarom zou ik met de intentie ‘behoud van Nederlandse gewoonten’ weg moeten gaan? Tot op heden is het nog rustig omtrent de jaarlijkse pieten-discussie. Gelukkig maar! Ik hoop op dit door de maatschappij neergelegde gebaar… Iedereen mag er zijn, of men nu licht is of donker, het zou toch normaal moeten kunnen functioneren zonder haat en pijn?! Dat maakt het sinterklaasfeest zonder slavernij erbij te halen toch zo fijn? Niet zeuren maar elkaar opbeuren! Dat kunnen we in deze al grimmige tijd écht wel gebruiken. Waarom zouden we ons steeds meer moeten verstoppen in de struiken? We hebben ogen gekregen om te kijken, dus waarom moet alles zo vreemd lijken? De blaadjes vallen van de boom en dat betekent voor velen een nachtmerrie of droom. Jantje zegt: heerlijk die herfst en winter, Pietje zegt: rotzooi allemaal! Het is gewoon weer een jaarlijks terugkerend verhaal… Koning Winter komt weer onze kant op en Prins Herfst heeft nog even speeltijd, het is altijd een spannende strijd! Overwint de verlengde herfst of krijgen we toch weer een keer een elfstedentocht?

IJstijden of tegen de zon strijden, hier in ons landje, in ons West Europa is het altijd de spanning die stijgt of we moeten krabben of dat de zon in warmte ons toelacht. Het heeft ons sowieso herfstkleur gebracht! Kabinet Rutte vier of eindigt het hier? Wordt de presentatie bij de koning de nieuwe Nederlandse kerstkaart of zitten we tegen die tijd demissionair bij de open haard? Misschien hebben we een kabinet tegen die tijd waarbij ik kerstballen kan ophangen in mijn baard… Mijn baard die ik niet heb, want dat idee is net zo realiseerbaar als ik, Bas op de step! We moeten door, met of zonder een vaste politiek, gelukkig maakt het mij niet zomaar ziek… Over ziek gesproken, wordt het een waarschuwing aanstaande dinsdag of moeten we weer met anderhalve meter afstand en mondkapjes rondspoken? Halloween is dan al lang voorbij, maar voelt het dan een beetje hetzelfde voor ons?! Zombies, geesten maar toch feesten om deze wezens en soms beesten. Nee, het is niet mijn ding want ik pak liever een lied waar ik dan ontzettend vals op zing… Daarmee verjaag ik ook wel de verkeerde dingen als ze me horen zingen! ‘Snoep of je leven’, wacht, dan evangeliseer ik je even!

Nee, laten we gewoon doen, gewoon een goed leven waarin we weer kunnen genieten en gezond kunnen streven… Moeten al die ongevaccineerden worden aangepakt of zetten we dan onszelf met deze opmerkingen zo bekakt? Ik weet het niet, overheden weten het niet, maar een ieder is diegene die de ellende ziet. De één zegt we moeten dit, de ander zegt we moeten dat, zo langzamerhand worden we het met z ‘n allen een beetje zat! Aanstaande dinsdag staat de TV weer op NPO één, hopelijk maken de vier muren om ons heen ons binnenkort niet weer alleen!!! Ik heb al een belofte moeten verbreken, want ik zou niet meer over Corona spreken… Hoe moet dat nu? Want ik ben toch een schrijver? Ik moet toch blijven schrijven over de dingen van verleden en heden? Iets te vroeg gejuicht over Corona bedenk ik me na het nieuws over de komende persconferentie, hopelijk zitten overheid en het Nederlandse volk op dezelfde frequentie! Bij deze zeg ik, mijn excuses dat ik weer moet beginnen over Corona! Wees niet bang, ik zal mijn variatie altijd laten zien! Misschien binnenkort een romannetje over Henry en Ramona? Tot de volgende keer, en vergeet niet aan je vitamientjes te denken, want dat zal de appel en peer een ieder schenken…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *