Gedichten

Een universum

Diep in je ogen zie ik je universum, zo ongekend groot. Zo vol van pracht en wat voelt het toch zacht… Ik zoom uit en vlieg in gedachten langs je planeten en manen en uiteindelijk beland ik op aarde… Daar sta ik, recht tegenover je terwijl ik het zweet op m ‘n rug heb staan! Ik zie je prachtige ogen, je mooie mond en je prachtige lichaam, zo mooi dat ik me een beetje schaam… Wat moet ik zeggen of doe ik het maar gewoon? Want je bent zo prachtig schoon! Samen aan het strand in de zon onze eerste keer, wát een sfeer! Je bent niet brons, niet zilver maar goud! Daar waar het warm is lijkt het voor mijn gevoel wel koud. Misschien wil je me vasthouden als ik dit zeg, hopelijk ga je niet weg… Ik tril op mijn benen en jij zegt ‘gaat het goed?’ Ik zeg nee, help me met spoed! Je houdt me vast en oh jeetje… ik weet niet wat er in me omgaat in mijn koppie… Wat is dit toch toppie!

Jij, met je prachtige ogen, mooie mond en je fantastische lichaam staat tegen me aan en het scheelt niet veel of er blijft van mijn goede beleefde fatsoen niets heel! Ik wil je kussen maar ik weet niet of ik de situatie moet sussen?! Het voelt zo fijn, jij tegen mij en ik tegen jou, nu weet ik het zeker, jij bent diegene waar ik van hou! Ik ruik je adem, ik voel je lichaam tegen me aan en ik sta daar maar te staan… Bang dat ik ben sla ik mijn arm om je heen en oh wat ben ik blij, want ik ben niet meer alleen! Jij houdt me steviger tegen je aan en mijn onzekerheid begint weg te gaan… Wat ben ik blij, want wat prachtig en lief ben jij! Het is alsof alles explodeert, één wordt samen en dat mogen we allebei beamen. Deze dag is van mij, nee hij is van ons, maar wat heb ik toch allemaal gedaan? Gelukkig ben je niet gegaan! Ergens wist ik het, maar de bevestiging is er pas net! Je was verliefd op mij, maar ik had niet zo gauw gerekend op het ‘wij’…

Jeetje wat ben ik blij! De zon gaat onder en de sterren komen tevoorschijn, wij lopen knuffelend en sjansend over het strand in één lijn… Pratend, lachend en zoenend genieten wij van het leven en gelukkig sta ik niet meer op mijn benen te beven. Ik sta tegen ja aan, jij staat tegen mij aan, en zie ons eens gaan, steeds verder, steeds meer richting het water waar we gaan liggen. Naast elkaar, omarmd op elkaar en oh jeetje wat ben ik van binnen toch gaar! We gaan verder en verder… Uiteindelijk kijk ik je weer in je universum… Nog voller van liefde, nu nog dieper en oei… Wat zie ik daar?! Je hart? Je gevoel? Een goed gevoel over een mooie start? Laat ik het hopen dat ik met jou naar een prachtige toekomst mag lopen. Ik voel je overal, jij voelt mij overal en we drukken elkaar steeds dichter tegen elkaar aan… We laten elkaar niet meer gaan! De sterren vonkelen, de maan schijnt en uren later zijn wij op ons plekje nog steeds helemaal over de top…

We genieten van onze intimiteit maar voordat we het wisten was het alweer tijd… Tijd om te gaan slapen, tijd om ons bedje weer op te zoeken, heerlijk onder de dekens onze rust te zoeken. Wat voel ik me verliefd, wat voel jij je verliefd en oh nee… Ik ben vergeten je nummer te vragen! Nu heb ik een probleem, want wanneer kom je weer terug? We hebben nog niets afgesproken, is het nu afgelopen of zie ik nu alleen maar spoken? Daar sta ik dan de volgende dag, hopen dat je op je werk bent en dat je me nog kent… Wat dom, wat stom… Maar gelukkig ben je er, gelukkig ben ik er… Je staat achter de kassa in de drogist, oh wat ben ik blij dat jij me ook hebt gemist! Je rekent af met nul cent en wat ben ik blij dat je me nog kent! Ik vlieg naar je heen, jij bespringt me… Een kus komt en dan is het de baas die zich afvraagt ‘wat is hier aan de hand’. Op de balie zitten we omarmd, geen klant te zien, dus voelen we ons beiden goed met een dikke tien! Ik voel je lichaam weer tegen me aan, jij het mijne tegen het jouwe en wauw! Wat een prachtig gevoel om elke keer weer omarmd tegen jou te staan!

Je nummer staat nu in mijn telefoon en natuurlijk met een romantische beltoon. We spreken af, direct na je werk vlieg ik weer in je armen, dat voelt elke dag fijner tot in mijn darmen! Negenennegentig luchtballonnen vliegen omhoog, langs ons, vertellend over onze liefde en prachtig samenzijn… Negenennegentig ballonnen in een lijn, maar dan vormen ze een hart en wat kan dat toch mooi zijn… Zo ‘n prachtige voorspelling, speciaal voor ons, dan vormen ze even later een ring… Dit is een openbaring van een prachtig leven met jou, want jij bent diegene waar ik ontzettend gek op ben en in de toekomst voor altijd zeg ‘weet dat ik van je hou’. Dan slaan we onze armen weer om ons heen en staan we weer tegen elkaar… Jij zwetend van liefde, ik weer met warme vlinders zo gaar… Ik druk je stevig tegen me aan, jij mij en daar liggen we even later weer… Omarmd, knuffelend bij de lieve boer in de wei… De zon schijnt en de bloemetjes stralen in volle kleur op ons… We worden maar niet wakker uit deze prachtige droom, want dat is het niet, dit is realiteit, dit is ónze tijd!

Eén reactie

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *