Columns,  Home

Een quarantainemoment…

Een schrik, een baalmoment en een lange pin in je neus… Dat is wat me gisteren overkwam! Het zal toch niet? Ik positief op Corona? Ik rijd vanuit mijn werk naar een teststraat en al gauw staat er een mannetje buiten klaar om die pin met die wattenstaaf in m ‘n neus te porren! Al snel kreeg ik de uitslag… Negatief! Toch moet ik in quarantaine want ik ben in aanraking geweest met iemand die wél Corona heeft… Vijf dagen moet ik me nu koest houden en jeetje… Wat moet ik in hemelsnaam gaan doen die tijd! Ik kan niet naar buiten, ik kan met niemand afspreken en ik kan zélfs geen boodschappen doen… Het is namelijk zo dat ik nog binnen die vijf dagen Corona kan krijgen en dus woensdag wél positief kan worden getest… Jeetje, dit hakt er écht even behoorlijk in! Vandaag was een dag van schoonmaken want ik had op de planning om de bovenverdieping schoon te maken en dat is gelukt, maar nu… Nu kan ik niets meer doen want alles is al klaar!

“Ik kan niet naar buiten, ik kan met niemand afspreken en ik kan zélfs geen boodschappen doen…”

Vijf dagen binnen, niet werken, niet wandelen, niet fietsen, en niet met mensen afspreken binnen de maatregelen van de overheid. Dát wordt wel héél eenzaam zo… Ik heb nog vier dagen te gaan en ik merk nu al de stilte om me heen. Anders gezegd, ik vind er nu al geen bal meer aan! Het risico is nog aanwezig dat ik nóg vijf dagen binnen moet blijven als de test positief blijkt te zijn… Tien dagen binnenblijven en tien dagen geen mensen in mijn buurt behalve via videobellen, WhatsApp of Facebook. En toch een beetje dat gevoel van binnen dat ik misschien Corona heb. Komen er klachten? En als je denkt dat dat alles is: als ik de TV aanzet dan is het nog steeds Corona, ga ik op Facebook, dan is het Corona wat er als nieuwsberichten verschijnt en vervolgens de radio ook! In wat voor wereld zijn we in één jaar terechtgekomen? Het is één hoofdzaak waar het om draait tegenwoordig en dat is Corona.

“Toch een beetje dat gevoel van binnen dat ik misschien Corona heb. Komen er klachten?”

Ik hoop, ik bid dat ik het niet heb… Want er gaan toch ook geruchten rond dat iemand besmet kan zijn terwijl niets wordt opgemerkt? Het voelt alsof mijn leven even op kop staat want je zou haast geen benul hebben welke dag het vandaag is! Tuurlijk weet ik als dat het vandaag zaterdag is maar het voelt niet als een zaterdag. Het voelt als een dag die niet bestaat en zo zal het morgen ook zijn, net zoals overmorgen, dinsdag en woensdag. Het geeft met wél tijd om de bijbel te lezen want ik had zo ‘n uitdaging dat ik die binnen een jaar wilde uitlezen. Het geeft me tijd om eens verder te gaan kijken naar series en gelukkig heb ik tijd om te blijven schrijven en met nog iets anders bezig te zijn wat ook met het geloof te maken heeft. Verder geeft het me voldoende tijd om toch nog via beeldbellen te communiceren met de mensen om me heen. Al met al een moeilijke periode maar aan de andere kant ben ik blij dat er tegenwoordig internet is zodat ik toch met mensen kan communiceren nu de voor en achterdeur op slot zitten…

“Het voelt als een dag die niet bestaat en zo zal het morgen ook zijn, net zoals overmorgen, dinsdag en woensdag”

2 reacties

    • admin

      Gelukkig bestaat beeldbellen en dat is een enorm fijne uitkomst als je al bijna twee weken binnen in je huis leeft.
      Helaas was de uitslag niet zo goed zoals je wist maar langzaam kom ik er weer bovenop!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *