Gedichten,  Home

Ik sta naast je en laat niet los!

Ik sta naast je en ik laat niet los! Vergeet dat maar gauw, want ik weet dat je je alleen voelt, nét zo alleen als in het grote bos! Dat je staat te trillen van angst en op knappen staat van verdriet kun je bij mij niet verbergen, vrees niet, het zal me niet tergen! Dat eenzaamheid een rol speelt in je hoofd laat me niet koud, daarom zijn we mensen om elkaar te helpen en te luisteren, want, of het nu dag is of nacht, ook ik wil voor jou overbodig zonlicht in huis verduisteren. Verduisteren omdat het aangenamer kan zijn, daar tegenover jezelf positief verlichten omdat het je warmte en liefde kan geven en het helpt tegen de pijn! Een lach of traan, schaam je niet, ik kan beiden van anderen weerstaan. Ik sla mijn arm om je heen, want niemand is graag alleen…

Je lach is het mooiste wat ik graag zie, maar vergeet niet dat er ook ruimte is voor verdriet of die uitlaatklep, want dat is wat ik voor je over heb! Een drankje in de kroeg, of lekker een dagje uit naar de vissersdorpen voor de boeg… Samen kijken we naar nu, waar we in leven, want daarin kunnen we altijd blijven streven. Streven naar nu, naar later, een beter moment, mooiere momenten of een beter leven, misschien zelfs ongekend! Want, dat is waar je ook recht op hebt, dat is uiteindelijk de weg naar wie je écht bent… Voors en tegens heb ik, en heb jij, maar als ik nu samen met jou het beste eruit pik. Als we vallen, dan zullen we het beiden met elkaar vergallen, maar als we slagen, dan zullen we het samen behagen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *