Ik, net opgestaan en ontbeten start mijn pc op en ga gelijk even naar Facebook. Want uiteraard wil ik even worden geupdate met de nieuwtjes van al mijn Facebookvrienden. De één heeft een knap kind die weer iets heeft behaald, de ánder heeft een resultaat behaald met een medaille of ik kan me failliet kopen met die stoere aanbiedingen. Wél aanmelden natuurlijk om te worden platgegooid met reclame via mijn e-mailadres. En mijn gegevens… die worden doorgestuurd naar al die andere bedrijven die me willen bereiken. Maar failliet is nu eenmaal failliet! Vervolgens kom ik een enorme gave vakantie tegen waar ik het liefst vandaag nog naartoe zou gaan en onder het genot zo ‘n lekker glaasje drank nuttigen aan het prachtige blauwe water en die heerlijke zon aan het strand…

“Uiteraard wil ik even worden geupdate met alle nieuwtjes van mijn Facebookvrienden!”

Dan het vervelende nieuws, er is weer ergens een aanslag gepleegd met zoveel doden, of een explosie in onze hoofdstad! Voor zover ik weet geen gewonden, maar is het een terrorist of zo ‘n idioot die het even niet (meer) op een rijtje heeft. Oh… jeetje, dan is er iemand die zijn been gebroken heeft… sterkte! Gelukkig! Nu in mijn overzicht weer leuk nieuws! Ik heb een like gekregen over een gedicht van me! Een hartje erbij en ik voel me happier dan anders. En natuurlijk zijn die reacties ook welkom! Tegek!!! Dat nieuwe gave nummer van mijn favoriete artiest is dan eindelijk uit… Effe luisteren op Spotify, want wat is het heerlijk om effe lekker te knallen op die nieuwe track van Moby, Mumford and Sons, Coldplay of Kensington! Geen idee of ze een nieuw nummer hebben momenteel hoor 🙂 Dat moet ik nog op Facebook tegenkomen…

“Ik heb een like gekregen, en dat hartje is ook welkom, dankje!”

Owww, hoe zit het met mijn boerderij in dat bekende spelletje? Géén idee want ik heb het al tien jaar niet meer gespeeld! Een idee om het weg te halen misschien? Ach… er zijn belangrijke dingen dan al die ‘oude troep’ weg te halen maar toch doe ik het wel. Als ‘ICT ‘er’ moet je toch je verantwoording nemen voor wat je op het internet zet, maar niet ongebruikt achterlaat? Hmm… ik denk dat ik die boerderij écht even moet verwijderen nu! Komt me net in mijn gedachte dat die nog bestaat! Oké het volgende dan maar… Wauw! Die gave kleding die wordt getoond in een videofilmpje, wat gaaf! Soms kijk ik even, maar scroll vaak ook verder. En die makeup? Sorry dames, ik vind iemand véél interessanter die gewoon ‘puur’ naar voren komt! Goed, het weer wordt wat minder dit weekend, maar volgende week wordt het weer zonniger, warmer maar wel kans op een bui… Yes! komt me goed uit voor de tuin.

“Die boerderij moet toch maar eens worden opgeruimd of gerenoveerd…”

En vervolgens, de humor! Soms komt er een leuk filmpje voorbij waarvan ik dubbel lig! Die mega humoristische blooper of die hond die door een houten constructie wordt gekrabd. Die prachtige foto van die vrienden of vriendinnen bij elkaar, of die leuke collega met haar glimlach, dat maakt me dan ook weer tot een glimlach… Liken dus! Dan even een tranentrekker… want ik lees nu een verhaal van een schrijver of schrijfster waar ik geëmotioneerd van raak. Dat oh zo duidelijk en confronterende verhaal omdat ik er zelf mee te maken heb gehad, óf gewoon omdat het me enorm aanspreekt. Goed of verdrietig, het maakt niet uit, ieder verhaal is weer bijzonder! En nu ik weer een stukje verderscroll… wát een prachtige foto van dat hondje! En, gefeliciteerd met je verjaardag he? 😉 Zo, nu weer naar de orde van de analoge dag! Namelijk de huishouding en boodschappen!

“Emoties en vreugde… dát is Facebook!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *