Oma ‘s houten tolletje, hoe bekend is het dat je die op zolder, misschien zelfs nog een verdieping lager vindt? Hoe intact hij nog is, zélfs de kleuren rand zit er nog op! Je geeft hem een zet en daar tolt hij heen! Of moet ik zeggen ‘zij’? Want ze komt van Oma! De tol, met een iets grotere afmeting dan menig tol, want het moest namelijk een bijzondere tol zijn, speciaal voor mij als herinnering dat Oma altijd bij me is, zélfs als ze er niet meer is… Geloof jij in leven na de dood? Ik wel! Oma kijkt soms met me mee waar het goed gaat, maar ook waar het fout gaat… waar ik blijdschap ervaar, maar ook waar ik verdriet heb… Troost is er dan, evenals steun en gegeven kracht!

Het leven gaat door, met alle ups en downs, maar uiteindelijk valt de tol stil… De balans is er uiteindelijk een keer uit, maar is dat ook niet in het échte leven zo? Rondtollen totdat de rek eruit is, en dan ook voorgoed? Oma, die me heeft gezegd ‘zorg later goed voor jezelf en laat zien dat je een grote knul  bent’! Laat je ouders trots op je zijn en laat me je zien bloeien! Onthoud dat de tol zo lang mogelijk moet blijven draaien…… Het verschil: de tol draait zijn eigen weg, maar jij kunt hem nog verschillende kanten opblazen! De kanten die ervoor zorgen dat je geen spijt krijgt! Of soms toch wel?! Blaas dan gewoon door totdat je weer terug bij gelukkig bent!

De foto van Oma met haar tol, bijna verkleurd, maar de randjes zijn nog zo goed te zien. Een teken van leven! Ookal is Oma niet meer, de gedachte, de herinnering, maar ook de tol leeft voort! Zolang ik leef staat de deur wagenwijd open, en als ik mijn laatste adem uitblaas, dan leef ik weer voort bij anderen, maar dan hoogst waarschijnlijk als Opa! Maar wat geef ik mee?! Anno nu? Moet het iets ‘digitaals’ zijn? Een tablet of smartwatch? Een laptop die over vijf jaar al weer ouderwets is? Nee!!! Ik geef de tol mee! En zijn er meerdere tollen nodig? Dan zijn die er gelukkig anno nu nog steeds! Met mijn zegen erop kan dat toch gewoon niet meer verkeerd gaan? Nét zoals oma die bij me is als ik naar de tol kijk en hem soms gebruik……

1 reactie op “Oma ‘s houten tolletje”

  1. In één woord; práchtig! Er kwam een traan bij mij. Wat heb je dit mooi onder woorden gebracht. Het heeft me echt geraakt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *