Zijn naam is Josje, hij werkt bij een post-sorteer bedrijf en heeft een succesvolle bonus gekregen. Blij van waardering dat hij is springt hij een gat in de lucht en ‘iedereen springt met hem mee’! Er is echter één dingetje, hij heeft een handicap en werkt onder begeleiding… Zonder dat hij het weet wordt zijn dik verdiende bonus na een paar weken van hem afgepakt omdat hij ‘die ene mooie maand’ meer had verdiend dan hij recht op had. En als dat nog niet alles is, kost het hem nog honderd euro extra! Er moet natuurlijk nog belasting over geïnd worden! Vanwaar deze terugvordering? Josje heeft deels inkomen van zijn baas, en het andere deel krijgt hij aangevuld als uitkering. Hij krijgt om de zoveel tijd begeleiding van een coach die hem ‘screent’ om te kijken of alles goed met hem gaat.

“Er moet naast de teleurstelling nog belasting betaald worden!”

Zijn handicap straft hem omdat hij een keiharde aanpakker is die niet thuis wil zitten. Hij wil wat van zijn leven maken! Net zoals ieder ander wil hij ook die dingen kunnen doen waar hij recht op heeft… Onze overheid denkt daar anders over, deze laat heel wreed weten dat Josje in een hoekje moet worden geschoven en daar nooit meer vandaan moet komen. Hij is gehandicapt, punt uit! Promotie? Nee daar heeft Josje geen recht op, zélfs als het bedrijf hem dat aanbiedt omdat ze zo tevreden over hem zijn! Hij heeft immers ‘een afstand tot de arbeidsmarkt’ en daarbij zijn alle wetjes en regeltjes anders! Josje, de goede ziel, de vriend van iedereen, de avonturier en de gehandicapte die niet hogerop mag qua inkomen terwijl hij een werkweek van veertig uur heeft! Top dat discriminatie al zover gaat…

“Hij moet in een hoekje waar hij nooit meer vandaan mag komen!”

Ik citeer: “voor die paar tientjes meer in de maand ga ik niet werken! Ik ben nogal gek…” “Met mijn bijna duizend euro netto in de maand uitkering ga ik lekker gamen, films kijken en aan het water zitten vissen!” “Werken? Dan verroest mijn hengel misschien wel!” “Ohja en het bier op het terras smaakt lekker hoor!” Dit is wat ik weleens om me heen gehoord heb. Eerlijk citaat? Nee absoluut niet! Iedereen moet werken voor zijn of haar geld! Er zou vanuit de politiek een aantal vragen worden gesteld naar de rest van de ‘hoge heren’, ik ben érg benieuwd! Want Josje kan er toch ook niets aan doen dat hij een handicap heeft? Hij zou ook liever uit zijn rolstoel komen en hand in hand met zijn vriendin over het strand lopen! Werken moet lonen, en op geen enkel gebied ook maar de gedachte geven “ik blijf nog liever thuis omdat ik dan bijna net zoveel inkomen heb als dat ik vroeg opsta!”

“Ik ben nogal gek! Ik blijf liever luieren!”

1 reactie op “Josje, de keiharde held!”

  1. Hélemaal mee eens!! Juist diegenen die wat problemen hebben met hun gezondheid zijn héél vaak éxtra gemotiveerd om hun werkzaamheden op de juiste manier en correct uit te voeren! Zoj moeten/willen zich telkens weer bewijzen! Hoogste tijd dat voor hen die wél werken ook de juiste honorering komt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *