Van de kaart geveegd – het gaat nog even door, en dan?

Na afloop van de opleiding, kwam ik er achter dat er foto ’s van me op internet verschenen met smerige teksten. Er zijn nepprofielen van me aangemaakt waarbij ik me zou voordoen als aanbieder van gay-seks. Ik heb tot twee maal aangifte gedaan bij de politie, deze laten weten dat ze er geen prioriteit aan geven of het niet kunnen verwijderen. Ik heb dus jarenlang met deze foto ’s op internet gestaan… Dit ging zover dat men écht probeerde om mijn leven opnieuw kapot te maken. Als je denkt het écht te hebben gehad… word je opnieuw geconfronteerd met ‘ik mag niet bestaan!’. En in dit geval kun je je niet verweren want je kunt niet zwart op wit zetten wie het heeft / hebben gedaan. Tuurlijk had ik wel 99% het vermoeden dat het om een drietal personen ging die dit hebben gedaan.

In de opvolgende jaren was ik tot 2011 niet geheel stabiel. Ik kreeg soms nog wat aanvallen en heb in het ziekenhuis gelegen. Daarnaast raakte ik nogal meerdere keren depressief. Dit uitte zich in verdriet dat ik niet kon uiten, maar ook woede. Je zit in een kooi waar je denkt veilig te zitten, maar uiteindelijk zet je jezelf zo enorm in de blokkeerstand dat je voor altijd een masker wil opzetten. Niemand mag bij mijn gevoel komen en ik zal ook zeker niets daarvan laten merken naar de buitenwereld. Ik mag vooral geen tranen laten zien en me vooral niet kwetsbaar opstellen!

Door alles wat er is gebeurd heb ik een ‘stempel gekregen’, want ik kan niet meer in de reguliere wereld werken en kan niet dát doen wat een ‘normaal’ iemand wel kan. Ik moest eraan wennen om misschien wel altijd afhankelijk te zijn van de instanties. En wat je soms naar je toe gegooid krijgt? Je moet maar niet met een normaal iemand gaan daten, want vergeet niet dat je een afstand tot de maatschappij hebt omdat ik volgens hun een handicap of beperking heb.

“Vooral niet laten merken dat je jezelf bent, je kunt beter op je tenen lopen!”

  1 comment for “Van de kaart geveegd – het gaat nog even door, en dan?

  1. Lies
    5 januari 2019 at 07:27

    Je mag er zijn zoals je bent! En als ik je verhalen lees, ben jij een práchtig jong mens! Ook al ben je nog jong, je hebt al heel veel levenservaringen opgedaan! Maar wat mij nu bezig houdt: hoe gaat het nú met je? Het lijkt me dat je er héél sterk bent uitgekomen. Wat ben jij een vechter! Compliment wat ben jij een mooi mens! Sterkte. Ik ben ervan overtuigt dat je veel andere mensen kunt helpen omdat je al heel veel hebt meegemaakt, en uit ervaring kunt reageren naar allen die ook beschadigingen zijn toegebracht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *