2018, een extreem jaar?

2018, een extreem jaar? De warme en droge zomer die sowieso al tot November voortduurt. Veel verbroken weer-records en bijna het record van 38,6 graden uit Warnsveld gesneuveld, maar dat laatste nét niet. Wie weet volgend jaar, gaan we dan de Spaanse 40 graden halen? We wachten geduldig af. De droogte, een tweede, en gelijk belangrijkste probleem dat er zich afspeelt. Beken en sloten die leegstaan, vissen die droog op de bodem liggen en weilanden die niet meer te redden waren. Bruin en zwart, dat waren de kleuren van ‘buiten’, de kleuren van de schaarste van gezonde natuur. Gelukkig herstelde dat weer, ik kijk nu weer wat vrolijker naar de natuur, alhoewel??? De zomer was prachtig!

Lekker buiten met wat lekkers en een fris drankje, muziekje erbij of een TV programma / film. Jah, tegenwoordig kan het hé? Dáár waar we vroeger een draagbare TV voor hadden, daar hebben we nu onze smartphone, tablet of laptop voor. Máár ook die kon overhit raken als die midden in de zon stond… Wij mensen natuurlijk ook, dus ‘springen maar in dat water’. 2018 was een jaar waarbij de zon sprak! Een boodschap voor ons allemaal bestemd, want het kán nog flink zomeren, maar wees voorzichtig met de aarde. Die prachtige planeet waar we leven, weet je?! Misschien is de droogte een voorbeeld van hoe het niet moet?…

Herfst, die slaan we dit jaar over, af en toe een flinke bries of windstoot, maar de zon liet zich al gauw weer zien, met zijn warmte en daar gingen weer wat records! Dát kun je geen herfst noemen…… Misschien krijgen we hem toch nog even terwijl de winter al zijn intrede doet? Wát zou het mooi zijn dat koning winter alles weer eens écht wit op de kaart zet! De soep met ballen die nog lekkerder zal smaken als je uit het koude buiten in het warme binnen komt met de kachel aan. De witte kerst die al jaren geleden zich niet meer heeft gemeld met zijn pracht van al het ondergesneeuwd wit met lichtjes. De slee die naar buiten kan, ach… dát is ook leuk voor volwassenen. En die halve meter sneeuw? Ach het mag ook wat minder zijn! Het moet ook weer niet té nostalgisch worden.

Is 2018 een extreem jaar, dan antwoord ik persoonlijk ‘ja’! En ‘extreem’ extreem wordt het als we dit jaar een strenge winter krijgen, mét een witte kerst. Stiekem heb ik daar wel weer een keer zin in. Laten we vooral niet constant klagen, maar laten we allemaal eens hopen dat koning winter ons weer eens komt bezoeken! Als je ‘s avonds een stukje loopt zie je de sterren blinken aan de hemel, en als je goed kijkt zie je de kerstman met zijn slee en rendieren, en nee, dan bedoel ik niet de rendieren van verlichting maar écht rendieren. Droom lekker verder Bas 😉 zou je reactie kunnen zijn, maar soms mag je dromen! En de midwinterhoorn, die klinkt toch veel mooier in de sneeuw en in de kou? Met een glimlach sluit ik dit artikel af en zeg bij deze, tot de volgende post!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *