Leven is beschadigd raken
en aan het einde ga je dood.
Kapot, omdat je je
nog één keer stoot.
Laatste ideaal, laatste verlangen,
laatste tafelpoot.
Op de foto’s van mijn jeugd
zie je dat goed:
dit is mijn vader, 34,
2 kinderen, zieke vrouw,
fulltime baan, uitgeteerd
en dat ben ik.
Met blote benen, bolle wangen
lach ik onbevangen
de eerste deuken tegemoet.
Zo heel word ik nooit meer.